دکتر حیدری افزود: اوتیسم از نوع خفیف تا شدید بروز میکند و در موارد شدیدتر، پیامدهای نامطلوبتری برای کودک و خانواده ایجاد میشود. از آنجا که این اختلال مزمن است و کودکان مبتلا به آموزش نیاز دارند، خانواده نیز به حمایت و آموزش مستمر و مادامالعمر نیازمند است.
دانشیار دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد تصریح کرد: در این پژوهش، مادران به مدت چهار هفته و هر هفته در یک جلسه یکساعته تحت مداخلات آموزشی و حمایتی مبتنی بر تئوری بندورا قرار گرفتند.
وی ادامه داد: در جلسه نخست، چالشها و موقعیتهایی که مادران دارای کودک اوتیست با آن مواجه هستند بررسی شد و بحث گروهی با حضور روانشناس انجام گرفت. در جلسه دوم نیز مادرانی که تجربههای موفقی داشتند، تجربیات خود را با دیگر مادران در میان گذاشتند.
دکتر حیدری با بیان اینکه واکنشهای فیزیولوژیک و هیجانی مادران نیز در این مداخله مورد توجه قرار گرفت، گفت: برای کاهش استرس از روشهایی مانند تنفس عمیق، پیادهروی و گوش دادن به موسیقی استفاده شد.
وی خاطرنشان کرد: پس از اجرای این مداخله چندبعدی، بهبود در سلامت روان و خودکارآمدی مادران مشاهده شد.
دکتر حیدری از خانوادههای دارای کودک اوتیسم خواست برای بهرهمندی از حمایتهای تخصصی به کلینیکها مراجعه کنند و کودکان خود را در کلینیک کودک اوتیسم شهرکرد ثبتنام کنند.
دانلود فیلم اصلی کد ویدیو
