این روزها وقتی در نقطه صفر مرزی شلمچه قدم میزنم، تصویر جالبی مدام در ذهنم تکرار میشود: فاصله عسلویه تا اینجا، روی نقشه شاید چندصد کیلومتر مسیرِ داغ و آفتابخورده باشد؛ اما برای همکاران من، این کوتاهترین راه برای پیوند زدن «صنعت» به «قلب جامعه» است. دیدن همکارانی که تا همین چند روز پیش در گرمای طاقتفرسای مجتمع پردیس، چرخدندههای تولید را میچرخاندند و حالا اینجا در شلمچه، با همان دستها خستگی را از تن زائران میگیرند، برای من فراتر از یک قاب زیبای مناسبتی است. این صحنه، نمای بستهای از بزرگترین سرمایه اجتماعی ایران است؛ میلیونها انسانی که در اوج گرمای مرزهای جنوبی شانهبهشانه هم راه میافتند تا نشان دهند هیچ ناهمواریای نمیتواند پیوند و محبتِ این مردم را کمرنگ کند. اربعین در ذاتِ خود، باشکوهترین تمرینِ «همراهی و مدارا» در گذر از روزهای پرفراز و نشیب است. در خانواده «پتروشیمی پردیس»، ما عمیقاً باور داریم که توسعه و ثروتآفرینی هرگز نباید در آمارهای تولید و فروش خلاصه شود. سازمانی که رگهای اقتصادی این سرزمین را تغذیه میکند، نمیتواند نسبت به احساسات و تجربههای جمعیِ مردمش بیتفاوت باشد. تعهد ما به ایران، تعهدی همهجانبه است؛ نمیشود در عسلویه بذرِ آبادانی پاشید، اما در شلمچه «آنجا که بذر همدلی و آرامش جامعه میروید» حاضر نبود. بزرگترین دارایی یک نهاد صنعتی، ایستادن در سمت مردم است. قویترین سازمانها، همدلترین آنها هستند. از همین رو، شعار «با کاروان عشق همقدمیم» برای ما صرفاً یک جمله برای چاپ روی بنرها نیست؛ بلکه یک عهدنامه عمیق انسانی است؛ روایتی از یک تعهد همیشگی که از همهی واحدهای تولیدی مجتمع تا مسیر زیارت جریان دارد.
ما در #شلمچه، مشتاقانه ایستادهایم تا گواه این باور باشیم:
با کاروان عشق همقدمیم؛ همنفس با زائران، همدل با مردم، و هممسیر با سربلندی ایران. یادداشت: محسن امینی
(مدیر روابط عمومی و امور بینالملل شرکت پتروشیمی پردیس) کد مطلب 555435 سمانه باقری
