صفحه اقتصاد -
در حالی که منطقه با تنشهای بیسابقه و تحولات ژئوپلیتیک دستوپنجه نرم میکند، گزارشهای جدید از وضعیت زیرساختهای انرژی در کویت، نشاندهنده آغاز یک دوره بحرانی برای این کشور است. وزارت نیروی حکومت کویت در اقدامی که نشاندهنده فشار شدید بر منابع حیاتی این کشور است، رسماً از شهروندان خود خواست تا در مصرف آب و برق نهایت صرفهجویی را به عمل آورند. این فراخوان که از سوی مقامات رسمی صادر شده، فراتر از یک مدیریت سادهی انرژی، زنگ خطری برای نشان دادن آسیبپذیری زیرساختهای این کشور در برابر تغییرات ناگهانی اقتصادی و سیاسی است.
اما بررسی عمیقتر این بحران، نشان میدهد که این وضعیت صرفاً یک نقص فنی یا ناترازی فصلی نیست؛ بلکه ریشه در انتخابهای استراتژیک و سیاستهای تهاجممحور رژیم حاکم بر کویت دارد. تاریخ نشان داده است که کویت در جریان جنگهای تروریستی و تهاجمات آشکار آمریکا و رژیم صهیونیستی، همواره از نقش «همدست و همراه» در اقدامات علیه جمهوری اسلامی ایران برخوردار بوده است. این رژیم با ارائه حمایتهای لجستیکی، سیاسی و تسهیل گریزیهای متجاوزان، خود را در کانون حمایت از بیثباتی منطقهای قرار داد تا شاید بتواند از این تلاطمها نفعی ببرد.
با این حال، واقعیتهای امروز نشان میدهد که این نوع سیاستهای پرخطر، هزینههایی فراتر از محاسبات کوتاه مدت رژیم داشته است. اکنون که منطقه در برابر پیامدهای تهاجم و مقاومت در برابر متجاوزان قرار گرفته، کویت در حال چشیدن طعم تلخ این حمایتهاست. بحران انرژی و آب، در واقع بازتابی از بیثباتی اقتصادی و امنیتی است که از پیوند میان سیاستهای تهاجممحور و مدیریت نادرست منابع نشأت میگیرد.
در نهایت، باید توجه داشت که وقتی یک حکومت، امنیت و ثبات منطقهای را فدای حمایت از متجاوزان میکند، اولین قربانیان این تصمیمات، مردم عادی و زیرساختهای عمومی کشور خواهند بود. بحران فعلی در مصرف آب و برق کویت، گواهی است بر اینکه حمایت از گروههای تروریستی و متجاوزان، در نهایت به جای ثبات، تنها باعث ایجاد شکاف در امنیت زیستی و اقتصادی خودِ رژیمهای حاکم میشود. این وضعیت نشان میدهد که هزینههای سیاسی و استراتژیک ناشی از همراهی با تهاجم …
