عطش آرتتا برای تکرار قهرمانی
آرسنال فصل گذشته پس از ۲۲سال دوباره قهرمان لیگ برتر شد و حالا مأموریت دشوارتری دارد؛ دفاع از عنوانی که بهدست آوردن آن برای باشگاه سالها طول کشید. در ۳۴سال گذشته تنها سرالکس فرگوسن با منچستریونایتد، ژوزه مورینیو با چلسی و پپ گواردیولا با منچسترسیتی موفق به قهرمانی متوالی در لیگ برتر شدهاند. بنابراین چالش اصلی آرتتا فقط رقبا نیستند؛ حفظ همان عطش و انگیزهای است که با آن تیمش را فصل گذشته به قهرمانی رساند. نمایش مقابل سیتی در این زمینه امیدوارکننده بود. بازیکنان آرسنال در هر دوئل با جدیت وارد شدند، برای توپهای دوم جنگیدند و حتی در مسابقهای که درباره اهمیت واقعی آن همچنان بحث وجود دارد، هیچ نشانهای از کاهش انگیزه نشان ندادند. ساختار تیم آرتتا نیز کاملاً مشخص بود؛ حرکات بازیکنان تکرارشونده اما مؤثر، نقشها تعریفشده و هماهنگی میان خطوط در سطحی که نشان میداد این تیم برای فصل جدید نیازی به شروع دوباره ندارد.
زنگ خطر برای مارسکا به صدا درآمد
در سوی مقابل اما منچسترسیتی دقیقاً در نقطهای قرار دارد که آرسنال از آن عبور کرده است. تغییرات روی نیمکت و درون زمین باعث شده تیمی که سالها با هویت مشخص گواردیولا شناخته میشد، برای پیدا کردن نسخه تازه خودش به زمان نیاز داشته باشد. انزو مارسکا حالا در شرایطی هدایت سیتی را برعهده گرفته که انتظارات از این باشگاه همچنان در بالاترین سطح ممکن است؛ جایی که یک شکست ۳برصفر مقابل رقیب مستقیم نمیتواند صرفاً به پای یک بازی پیشفصل نوشته شود. مشکل اصلی سیتی در این مسابقه بیش از نتیجه، تصویری بود که در میانه میدان ارائه کرد. غیبت رودری و برناردو سیلوا کاملاً محسوس بود و تیم در کنترل ریتم، حفظ توپ و مدیریت لحظات حساس مسابقه، آن تسلط همیشگی را نداشت. رودری سالها قلب سیتی بوده و نبود او فقط بهمعنای از دست دادن یک هافبک نیست؛ سیتی رهبر، کنترلکننده و بازیکنی را از دست میدهد که در لحظات سخت میتوانست نبض مسابقه را در دست بگیرد. علاوه بر این، فشار زیادی بابت نمایش نهچندان مطمئن الیوت اندرسون خرید گرانقیمت سیتی در خط هافبک روی باشگاه و این ملیپوش جوان انگلیسی ایجاد شده است.
به همین دلیل، یکی از بزرگترین دغدغههای مارسکا در هفتههای آینده پیدا کردن جانشین مناسب برای رودری خواهد بود. صحبت از گزینههایی مانند انزو فرناندز مطرح شده، اما هر بازیکنی که به سیتی اضافه شود باید بتواند بخشی از مسئولیتی را بر عهده بگیرد که رودری طی سالها در این تیم بر عهده داشت. در کنار او، نبود برناردو سیلوا نیز خلاقیت و پویایی همیشگی خط میانی را کاهش داده بود. حتی ارلینگ هالند نیز نتوانست از این شرایط فرار کند و در دقیقه ۵۳ از زمین خارج شد. البته حضور او پس از جام جهانی و شرایط متفاوت آمادهسازی میتواند این تعویض را توجیه کند و بعید است در فصل عادی چنین اتفاقی تکرار شود. با این حال، برای سیتی مسأله فقط هالند نبود؛ خط حمله زمانی خطرناک میشود که پشت سر آن یک میانه میدان قدرتمند وجود داشته باشد و این همان چیزی بود که برابر آرسنال کمتر دیده شد.
آرسنال، کاملترین تیم لیگ؟
در مقابل، آرتتا حتی با تعویضهای متعدد نیز قدرت تیمش را حفظ کرد. ساکا، رایس، زوبیمندی، هینکاپیه، گیوکرش و ابرچی ازه از روی نیمکت وارد شدند؛ فهرستی که نشان میدهد آرسنال دیگر به یازده بازیکن اصلی وابسته نیست. برونو گیمارش، خرید ۷۵ میلیون پوندی از نیوکاسل، نیز خیلی زود با ساختار تیم هماهنگ شد و مایلز لوئیس-اسکلی و اودگارد نقش مهمی در سه گل داشتند. البته سوپرجام هرگز معیار قطعی پیشبینی فصل نیست؛ از ۳۴ قهرمان این مسابقه پیش از دیدار امسال، تنها هشت تیم در ادامه لیگ برتر را هم فتح کردهاند. اما این مسابقه برای سیتی یک هشدار بود. آرسنال تیمی است که ساختارش تثبیت شده و حالا فقط باید از عنوانش دفاع کند، در حالی که مارسکا باید پیش از هر چیز تیمی را که بخشی از ستونهای قدیمیاش را از دست داده، دوباره بسازد.
انتهای پیام/
