ندا سیجانی، گروه فرهنگی: این اثر که با الهام از حماسه عاشورا خلق شده که روایتی موسیقایی از مفاهیم ایثار، آزادگی و حقیقتطلبی ارائه میدهد. محمدسعید شریفیان، موسیقیدان و آهنگساز برجسته، در گفتوگو با «ایران» درباره روند شکلگیری و چگونگی خلق این اثر سخن گفته است که در ادامه میخوانید.
ایده خلق «خسوف» از کجا شکل گرفت و چرا روایت عاشورا را در قالب یک اثر سمفونیک انتخاب کردید؟
ایده خلق «خسوف» به سال ۱۳۷۶ بازمیگردد. آن زمان به این نتیجه رسیدم که جامعه ما در ذات خود جامعهای مذهبی است و واقعه عاشورا در باور و احساس مردم ایران جایگاه ویژهای دارد. از سوی دیگر احساس میکردم نوعی تابو درباره پرداختن به این موضوع در قالب موسیقی سمفونیک وجود دارد؛ بهگونهای که بسیاری با ورود موسیقی به چنین سوژه حساسی مخالف بودند. برای من همین نگاه، یک چالش جدی بود.
با خودم گفتم به جای اینکه عاشورا صرفاً با نگاههای رایج و عامیانه روایت شود، میتوان آن را در قالب یک اثر فاخر هنری و با نگاهی فرهنگی ارائه کرد؛ اثری که هم به رشد موسیقی سمفونیک ایران کمک کند و هم روایت تازهای از این واقعه بزرگ ارائه دهد. همین انگیزه باعث شد با تمام توان وارد این مسیر شوم. فرآیند خلق «خسوف» نزدیک به دو سال و نیم زمان برد. حدود پنج تا شش ماه اول را فقط به تحقیق اختصاص دادم و تقریباً هر کتاب و منبعی را که درباره واقعه عاشورا در دسترس بود مطالعه کردم. پس از آن، نگارش و آهنگسازی اثر آغاز شد و به تدریج «خسوف» شکل گرفت.
این اثر در چند بخش تنظیم شده است؟
«خسوف» در قالب هشت بخش یا موومان و در دو آلبوم تنظیم شده است. این بخشها شامل «مقدمه»، «حرکت کاروان به سوی مکه»، «طواف کعبه»، «حرکت کاروان به سوی کربلا»، «تاسوعا»، «شب عاشورا (مناجات)»، «روز عاشورا» و «عصر عاشورا (شام غریبان)» هستند که هر یک بخشی از روایت این واقعه تاریخی را به تصویر میکشند. درباره انتخاب نام «خسوف» باید بگویم که …
