پرسپولیس بازار نقلوانتقالات تابستانی را با یک تصمیم اساسی آغاز کرده؛ پوستاندازی. اتفاقی که از مدتها قبل درباره ضرورت آن صحبت میشد، بعد از نتایج فصل گذشته و بهخصوص بازی با چادرملو در پلیآف این تفکر به یک تصمیم اجرایی تبدیل شد. باشگاه به این جمعبندی رسید که تغییرات باید فراتر از نیمکت و کادر فنی باشد و ترکیب بازیکنان نیز نیاز به بازسازی دارد. نتیجه این تصمیم، تغییر سیاست نقلوانتقالاتی و حرکت به سمت کاهش محسوس میانگین سنی تیم است.
نسخه جدید؛ جوانتر، اما نه بیتجربه
سیاستی که پرسپولیس برای این پنجره تعریف کرده، استفاده ترکیبی از بازیکنان ۲۵ تا ۳۰ سال و نفرات جوانتر است. برای گروه اول، اولویت با بازیکنان آزاد بوده تا باشگاه مجبور به پرداخت رضایتنامه نشود. در مورد بازیکنان زیر ۲۵ سال نیز شرط اصلی، بستن قراردادهای بلندمدت چهار یا پنجساله عنوان شده است؛ یعنی خرید بازیکن جوان قرار نیست صرفاً برای پر کردن فهرست یک فصل باشد و باشگاه میخواهد از این نفرات به عنوان سرمایههای چندساله استفاده کند.
هدف نهایی این سیاست هم روشن است: کاهش حدود پنج سال از میانگین سنی تیم. پرسپولیس در دو سه فصل گذشته عمدتاً بازیکنانی جذب کرده که قرار بود برای چند سال به تیم کمک کنند، اما حالا مدیریت باشگاه معتقد است زمان تغییر نسل فرا رسیده است.
۱۰ خرید و چند خروجی
در این مسیر، پرسپولیس تا این مقطع ۱۰ بازیکن جذب کرده است. همزمان چند بازیکن از جمع سرخپوشان جدا شدهاند و نامهایی مانند میلاد محمدی، کاظمیان، شکاری و گنجی در فهرست تغییرات مطرح شدهاند. این جابهجاییها بخشی از پروژهای است که میخواهد چهره تیم را نسبت به فصل گذشته تغییر دهد.
البته این سیاست فقط به جذب بازیکنان جوان محدود نمیشود. باشگاه میخواهد در هر پست حداقل دو بازیکن آماده داشته باشد تا هیچ بازیکنی جایگاه تضمینشدهای نداشته باشد. رقابت برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی باید حتی روی نیمکت هم وجود داشته باشد؛ مدلی که از نگاه مدیریت، میتواند انگیزه بازیکنان را افزایش دهد.
خرید برای امروز، قرارداد برای فردا
یکی از نکات قابل توجه در سیاست جدید، قراردادهای بلندمدت است. پرسپولیس در مواردی برای جذب بازیکنان جوان حاضر به پرداخت رضایتنامه شده، اما در مقابل قراردادهای چهار یا پنجساله بسته است. منطق این تصمیم آن است که باشگاه اگر امروز بازیکنی را با هزینه جذب میکند، مجبور نباشد یک یا دو سال بعد دوباره برای پیدا کردن بازیکن مشابه وارد بازار شود.
این سیاست در عین حال میتواند ارزش اقتصادی بازیکنان جوان را نیز برای باشگاه حفظ کند؛ بهخصوص اگر بازیکنی که با قرارداد بلندمدت جذب شده، در پرسپولیس رشد کند و در سالهای بعد به گزینهای برای فروش تبدیل شود.
خریدهای نیمفصل هم مشخص شدهاند
پروژه نقلوانتقالاتی پرسپولیس ظاهراً به پایان پنجره تابستانی ختم نمیشود. فهرست بازیکنان مورد نیاز برای نیمفصل نیز از هماکنون مشخص شده و مذاکرات درباره گزینههای آینده آغاز شده است.
این موضوع نشان میدهد مدیریت جدید تلاش دارد نقلوانتقالات را از حالت تصمیمهای لحظه آخری خارج کند. بخش مهمی از انتخابها از ماهها قبل بررسی شده و حتی برخی گزینههای فصل آینده از بهمنماه در فهرست بررسی باشگاه قرار داشتهاند.
پرسپولیس حالا با ترکیبی از جوانگرایی، قراردادهای بلندمدت، جذب بازیکنان آزاد و کنترل هزینهها وارد مرحله تازهای شده است؛ پروژهای که هدفش فقط ساختن تیمی برای یک فصل نیست، بلکه قرار است نسل بعدی پرسپولیس را نیز شکل دهد. موفقیت این سیاست اما در نهایت نه با تعداد خریدها، بلکه با عملکرد همین بازیکنان در زمین مشخص خواهد شد.
انتهای پیام/
