رسول باختر،حقوقدان و وکیل حوزه ورزش/تکرار محکومیت باشگاههای ایرانی در پروندههای بینالمللی فوتبال را، دیگر نمیتوان صرفاً به تحریمها، شرایط اقتصادی یا حتی فشارهای غیر ورزشی مرتبط دانست. ریشه بخش قابل توجهی از این پروندهها را باید در درون ساختار فوتبال جستوجو کرد؛ جایی که ضعف مالی، قراردادهای غیراصولی، مستندسازی ناقص و کمبود تخصص در حوزه حقوق ورزشی دست به دست هم میدهند تا باشگاه، پیش از ورود به فرایند رسیدگی در فیفا، بخش مهمی از شانس دفاع خود را از دست داده باشد.
یکی از مهمترین عوامل شکلگیری این پروندهها، ناتوانی مالی باشگاهها در انجام بهموقع تعهدات است. زمانی که یک باشگاه حقوق بازیکن یا مربی را در موعد مقرر پرداخت نمیکند، زمینه استفاده از مقررات فیفا برای فسخ قرارداد، مطالبه مطالبات و درخواست غرامت فراهم میشود. به همین دلیل، بسیاری از پروندههای بینالمللی نه از زمان ثبت شکایت، بلکه از روزی آغاز میشوند که باشگاه تعهدات مالی خود را جدی نمیگیرد و نسبت به اجرای آنها بیتوجهی نشان میدهد.
مشکل دوم، فقدان دانش تخصصی در حوزه حقوق ورزشی است. حقوق فوتبال، قواعد و سازوکارهای خاص خود را دارد و با حقوق عمومی متفاوت است. ازاینرو، آشنایی با زبان انگلیسی بهتنهایی برای دفاع در فیفا یا دادگاه حکمیت ورزش (CAS) کافی نیست. در بسیاری از موارد، حتی کوچکترین اشتباه در تنظیم قرارداد میتواند پیامدهای بزرگی برای باشگاه به همراه داشته باشد.
گاهی یک ایجنت با افزودن چند کلمه به متن قرارداد، شروط را به گونهای تنظیم میکند که عملاً بخش مهمی از حقوق باشگاه از بین میرود یا بیاثر میشود. این موضوع نشان میدهد که قراردادهای ورزشی باید از همان مرحله مذاکره، زیر نظر متخصصان حقوق …
