عباس صوفی، نایب رئیس فراکسیون ورزش مجلس، در بررسی این موضوع اعلام کرد که نسبت به اجرای آن در لیگ فوتبال کشور چندان خوشبین نیست:«طرح شفافیت مالی باشگاهها بسیار خوب است، اما در ایران وقتی حرف و عمل با هم یکی نیست، تجربه نشان داده این اتفاق در فوتبال ایران رخ نخواهد داد. با اینکه علاقهمند به اجرای آن هستیم، اما اجرای فیرپلی مالی در باشگاههای ایران شدنی نیست.»
عضو فراکسیون ورزش، رقابت میان باشگاههای فوتبال ایران را مانع اجرای فیرپلی مالی میداند:«وقتی نقش رقابت بین باشگاههای فوتبال ایران پررنگ است، فیرپلی مالی در عمل اثر مثبتی نخواهد داشت. باشگاهها برای جذب بازیکن با یکدیگر رقابت میکنند و حتی در برخی موارد ناچار میشوند برای تصاحب یک بازیکن یا مربی امتیازاتی بدهند؛ در چنین شرایطی، روند کار از چارچوب فیرپلی مالی خارج میشود.»
صوفی دلیل اصلی وجود شفافیت مالی در باشگاههای اروپایی را خصوصی بودن آنها میداند:«در لیگهای فوتبال اروپا، باشگاهها خصوصی هستند، نه دولتی و اساساً سقفی برای آنها تعریف نشده است. وضعیت باشگاههای لیگ برتری فوتبال ایران دقیقاً نقطه مقابل اروپاست؛ یعنی اکثر باشگاهها صنعتی یا خصولتی هستند و در عمل بجز چند باشگاه، سایر باشگاهها کاملاً خصوصی نیستند. باشگاههای ایرانی عمدتاً از بودجه عمومی ارتزاق میکنند، در حالی که در اروپا ساختار باشگاهها بر مبنای اصول تجاری شکل گرفته و حتی هواداران و برند باشگاه نیز دارای ارزش اقتصادی هستند و منابع درآمدی آنها مشخص و تعریف شده است؛ اما در ایران چنین ساختاری وجود ندارد.»
صوفی معتقد است اولین گام برای اصلاح این وضعیت، ایجاد درآمدزایی اصولی از طریق حق پخش تلویزیونی است:«اولین اقدام، اختصاص حق پخش تلویزیونی به باشگاههای فوتبال و سایر رشتههای ورزشی است. باشگاههای اروپایی از طریق برند خود، فروش لباس، تجهیزات و محصولات، درآمد کسب میکنند. نمیتوان برخلاف جریان طبیعی حرکت کرد، اما در حال حاضر در ایران در عمل برخلاف این جریان عمل میشود.»
به گفته این عضو فراکسیون ورزش مجلس، باید وابستگی ورزش به منابع دولتی کاهش یابد:« سهم فوتبال از حق پخش بیشتر است و باید به مرحلهای از بلوغ برسیم که این حق به صورت مشخص تعیین شود تا وابستگی ورزش به منابع دولتی کاهش یابد. البته تأمین بودجه از سوی دولت به خاطر مردم انجام میشود، اما این یک راهکار اصولی نیست. در حالی که بخش خصوصی از سرمایه خود هزینه میکند، بانکها و هلدینگهایی که اسپانسر تیمهای بزرگ هستند، در واقع از منابع عمومی استفاده میکنند. نباید چرخ را دوباره اختراع کرد؛ حق پخش فوتبال و ورزش تعریف شده است، اما باشگاهها همچنان با اتکا به بیتالمال برخلاف این مسیر حرکت میکنند.»
انتهای پیام/
