جلال چراغپور، کارشناس باسابقه فوتبال ایران، در گفتوگویی صریح، به نقد رفتار غیرحرفهای و آماتوری بسیاری از مربیان داخلی پرداخت و تأکید کرد که بزرگترین مشکل فوتبال ایران، نبود «آموزش درست» و «نگاه معلمگونه» به مربیگری است.
او با یک مثال ساده اما گویا شروع کرد: «مربیای که در ایران کار میکند، باید بداند بازیکن ایرانی انعطافپذیری صفر دارد، آسیبدیدگیاش بالاست و در کودکی هیچکلاس ژیمناستیک، شنا یا دوومیدانی نرفته است. اگر صبح بازی به او حرکت کششی بدهید، تا بعدازظهر عضلاتش جابهجا میشود.»
به باور چراغپور، اکثر مربیان ایرانی این واقعیتهای پایه را نمیدانند یا به آن توجه نمیکنند، چون خودشان هیچگاه آموزش علمی و سیستماتیک ندیدهاند. او تأکید کرد: «در کلاسهای مربیگری دنیا، به شما نمیگویند میخواهید به ایران بروید یا آفریقا؛ بلکه نحوه کار با بازیکن در دسترس را آموزش میدهند. اما مربی ما باید ابتدا جامعه فوتبال خودش را بشناسد و این شناخت، بدون آموزش حرفهای ممکن نیست.»
چراغپور با اشاره به تجربه کشورهای منطقه، الگوی اشتباه ایران را به چالش کشید: «عربستانیها با مربی بزرگ به جام میروند و با مربی وطنی برمیگردند. قطریها هم همینطور. اما ما نه از خارجیها درست استفاده میکنیم و نه به داخلیها …
