ابراهیم بهشتی - رضوانه رضاییپور/ البته که این ارزیابیها چندان هم بیراه نبود چه اسرائیل با اتکا به همین مؤلفههای داخلی و خارجی، در همان روز تحلیف رئیسجمهوری، با ترور اسماعیل هنیه، رئیس دفتر سیاسی حماس در تهران اعلام جنگ داد.
در ادامه کار هم دو جنگ به کشور و دولت تحمیل شد. با همه این دشواریها و البته تبعات بخصوص اقتصادی که برای مردم در پی داشته، دولت چهاردهم در پایان روزهای کاری سال دوم و آغاز سومین سال کاری خود، همچنان سرپا ایستاده و اتفاقاً به اذعان بسیاری از کارشناسان با سلایق متفاوت سیاسی، کارنامه قابل قبولی را نیز از خود به جای گذاشته است. در این دو سال سخت بر مسعود پزشکیان چه گذشت؟ رئیسجمهوری چگونه دولت و کشور را در میانه این همه التهابات حفظ کرده است؟ او با اتکا به چه سرمایه و پشتوانهای پای به این میدان گذاشت؟
برای پاسخ به این قبیل سؤالات شاید گزینه بهتری از محمد جعفر قائمپناه نبود. او که سابقه دوستی و همکاری دیرینه با پزشکیان دارد، نزدیکی با پزشکیان را در دولت چهاردهم هم حفظ کرد؛ آنجا که مسئولیت معاونت اجرایی رئیسجمهوری و سرپرستی نهاد ریاست جمهوری را عهدهدار شد. او در این گفتوگو روایتهایی از روزهای قبل از انتخابات ریاستجمهوری، چینش کابینه، همنشینی با پزشکیان و مقام مصری در شب ترور هنیه، هماهنگیهای رئیسجمهوری با رهبری و مدیریت جنگ و تفاهمنامه دارد. به گفته قائمپناه، پزشکیان از ابتدا تلاش داشت جنگ گسترش نیابد و حالا هم همه توان خود را میگذارد تا تفاهمنامه امضا شده میان ایران و آمریکا به مرحله اجرایی برسد، چراکه این خواست اکثریت مردم ایران است.
دولت آقای پزشکیان در شرایطی آغاز به کار کرد که کشور هم به لحاظ داخلی و هم خارجی با بحرانهای مشخصی همراه بود. در حوزه داخلی، کاهش سرمایه اجتماعی را داشتیم که خود را در انتخابات نشان داده بود. شاخصهای اقتصادی در وضعیت مطلوب و حتی مناسبی نبود. بماند که برخیها روایت دیگری داشتند و معتقد بودند که دولت یک اسب زین شده را تحویل گرفته است. شرایط سختی بود و ما که بیرون گود بودیم پیشبینی میکردیم دولت کار سختی را پیش رو خواهد داشت. در روزهای …
