سابر ایران به یک قدمی مدال المپیک هم رسید و در تمام این سالها از همه موجودیت خود استفاده کرد و حالا با خداحافظی عابدینی و رهبری جایشان خالی مانده است. با خداحافظی پادامن و فتوحی هم جایشان خالی خواهد ماند. این در حالی است که دیگر کشورها هشت نفر را به مسابقات مختلف اعزام میکردند تا بتوانند پشتوانهسازی کنند. تقریباً در شمشیربازی هر سال 10مسابقه گرندپری و جایزه بزرگ برگزار میشود. همچنین مسابقات قهرمانی آسیا و جهان سالی یکبار برگزار میشود و اگر فدراسیونی بتواند برای هرکدام از این مسابقات دو تیم را اعزام کند، بهطور طبیعی پشتوانهسازی انجام میشود اما کمبود بودجه بسیاری از سفرها را لغو میکند. سال 2011 ژاپن را شکست میدادیم اما حالا مدال المپیک میگیرد.
عربستان و قزاقستان هم مدال جهانی میگیرند اما فلوره و سابر ایران از بین رفته است؛ مشخص است که رقبا کار کردهاند ولی ما بهدلیل مشکلات مالی تیمها را رها کردیم. الان هم به نظرم سابر باید در ناگویا حضور داشته باشد و تمام تلاش خود را بهکار بگیرد که یک مدال بگیرد. البته همیشه گرفته و کاری نشدنی نیست اما اگر مدال نگیرند، شمشیربازی همین بودجه اندک را نیز از دست میدهد و واقعاً کار بسیار سختتر هم میشود.
انتهای پیام/
