ایران آنلاین:
سیدنجیب حسینی، عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی: در روزهایی که بخشهایی از زیرساختهای کشور، بویژه در جنوب، هدف حملات دشمن قرار گرفت، مهمترین نگرانی مردم، تأمین کالاهای اساسی، سوخت، حملونقل و خدمات عمومی بود. با این حال، برخلاف آنچه دشمن انتظار داشت، کشور با کمبود گسترده کالا یا اختلال جدی در زندگی روزمره مردم مواجه نشد. استمرار واردات کالاهای اساسی از بنادر، مدیریت شبکه توزیع، تأمین سوخت، رسیدگی به استانهای مهاجرپذیر و حفظ خدمات عمومی، نتیجه هماهنگی میان بخشهای مختلف دولت بود.
تشکیل کمیتههای تخصصی در حوزههای اقتصادی، اعتباری، بودجهای و تأمین کالاهای اساسی، زمینهساز همافزایی میان دستگاههای اجرایی شد. همین هماهنگی موجب شد که فشارهای ناشی از جنگ، هرچند بر زندگی مردم تأثیر گذاشت، اما به بحرانی در تأمین حداقلهای معیشتی تبدیل نشود. دولت توانست مهمترین وظیفه خود، یعنی حفظ امنیت اقتصادی و معیشتی جامعه را در شرایط دشوار جنگی دنبال کند. در کنار این مأموریت، دولت وظیفه مهم دیگری نیز بر عهده داشت؛ پشتیبانی همهجانبه از نیروهای مسلح. تجربه این دوره نشان داد که میان نقش دولت و مسئولیت نیروهای نظامی، تفکیک روشنی وجود داشت. دولت با تمام ظرفیت از نیروهای مسلح حمایت مالی، لجستیکی و پشتیبانی کرد، اما در تصمیمات و امور تخصصی نظامی هیچگونه دخالتی نداشت. این تقسیم کار، با حفظ استقلال فرماندهی نظامی، امکان بهرهگیری حداکثری از توان اجرایی دولت را برای تأمین نیازهای جبهه فراهم ساخت.
البته در این میان نکته قابل توجهی که نباید فراموش کرد، همراهی و درک صحیح مردم از اولویتهای کشور بود. جامعه ایران با وجود گلایههای بهحق نسبت به تورم و مشکلات اقتصادی، بهخوبی تشخیص داد که در شرایط جنگی، تقویت توان دفاعی کشور یک ضرورت ملی است. البته این به معنای نادیده گرفتن مشکلات معیشتی نیست. تورم همچنان یکی از مهمترین دغدغههای مردم است؛ مسألهای که ریشههای آن به سالهای گذشته …
