هیأت فوتبال استانها جایی است که به دلیل توجه کمتر رسانهها و حتی مسئولین همواره از برخی تصمیم گیریهای ضربتی و ضروری مغفول مانده است اما اخیراً خبری آمده با این مضمون که قرار است درباره هیأت فوتبال استانها یک تصمیم انقلابی اتخاذ شده و اجازه داده نشود که در هیأتها یک رئیس بیش از 3 دوره کار و فعالیت کند.
ماندن مدیران در صندلی ریاست هیأتهای فوتبال برای سالهای طولانی. گاهی ده سال، گاهی پانزده سال و حتی بیشتر از بیست سال. عجیب نیست؟!
در این راستا سؤال ساده است. یک رئیس هیأت فوتبال بعد از بیست سال چه کار تازهای برای فوتبال یک استان میتواند انجام دهد که در این همه سال انجام نداده است؟!
مدیریت اگر قرار است اثرگذار باشد، باید خروجی داشته باشد. باید برنامه محور و کاربردی باشد. باید نتیجه بدهد و بعد جای خود را به فکر تازهتر و نیروی تازهنفستر بدهد. نمیشود یک نفر سالها در یک صندلی بماند و نسلهای مختلف جوانان استان پشت درهای مدیریت فوتبال منتظر بمانند تا شاید روزی نوبت آنها برسد.
به نظر میرسد دوازده سال برای یک رئیس هیأت فوتبال کافی باشد. مدیری که سه دوره فرصت داشته، باید بتواند برنامههایش را اجرا کند، ساختارها را تغییر دهد، زیرساخت جدید بسازد، فوتبال پایه را تقویت کند و اگر موفق بود، کارنامهای روشن از خود بهجا بگذارد.
بعد از آن دیگر باید اجازه دهد فرد دیگری وارد میدان شود. این نه بیاحترامی به مدیر قبلی است و نه نفی تجربه او. این معنای طبیعی گردش قدرت …
