گروه ورزشی، سینا حسینی: استقلال و تراکتور در لیگ نخبگان آسیا از تقابل با پنج نماینده قدرتمند عربستان دور ماندهاند و گلگهر نیز در اولین حضور آسیایی خود در گروهی نسبتاً متعادل قرار گرفته است. اما تجربه سالهای گذشته یک حقیقت محض را به اثبات رسانده است که فوتبال ایران بیش از آنکه قربانی قرعههای دشوار باشد، از مشکلات مدیریتی، ساختاری و برنامهریزی آسیب دیده است.
در سالهای اخیر، باشگاههای ایرانی بارها ناکامیهای خود را با استناد به قدرت رقبای عربستانی یا دشواری مسیر توجیه کردهاند. این بار اما شرایط تا حدودی متفاوت است. استقلال و تراکتور با حریفانی روبهرو خواهند شد که اگرچه همگی قابل احترام و صاحبنام هستند، اما در مقایسه با نمایندگان عربستان، مسیر کمهزینهتری را پیش روی آنها قرار میدهند. همین مسأله باعث میشود فصل پیشرو بیش از هر چیز به یکی از مهمترین آزمونهای مدیریتی فوتبال ایران تبدیل شود.
در فرمت جدید لیگ نخبگان آسیا، هر تیم باید هشت مسابقه برابر هشت حریف متفاوت برگزار کند. استقلال و تراکتور در خانه از السد، نفتچی، الوصل و الشمال میزبانی خواهند کرد و در خارج از خانه برابر العین، شباب الاهلی، الغرافه و پاختاکور به میدان میروند.
در نظر داشته باشیم که تیمهایی مانند الهلال، النصر، الاتحاد، الاهلی و القادسیه در مسیر نمایندگان ایران، قرار ندارند و بدون تردید این قرعه یک امتیاز بزرگ برای تیمهای ما محسوب میشود، اما این مزیت بهتنهایی نمیتواند تضمینکننده صعود باشد. فوتبال مدرن دیگر فقط به کیفیت فنی حریفان وابسته نیست. عواملی مانند برنامه مسابقات، مدیریت سفرها، عمق فهرست بازیکنان و توانایی کنترل فشار جسمی و روانی، گاهی نقشی حتی پررنگتر از نام و اعتبار رقبا ایفا میکنند.
نخستین تهدید جدی برای نمایندگان ایران، تقویم فشرده مسابقات است. لیگ برتر، لیگ نخبگان آسیا، بازیهای آسیایی ناگویا و برنامههای تیم ملی، همگی در یک بازه زمانی محدود برگزار خواهند شد. چنین فشردگیای، بازیکنان ملیپوش استقلال و تراکتور را بیش از سایرین در معرض فرسودگی و آسیبدیدگی قرار میدهد …
