یکی از مهمترین دلایلی که استقلال در سه بازی اخیر خود گل نخورده و سه کلینشیت متوالی ثبت کرده به سبک متفاوت این تیم در فاز دفاعی مربوط است. استقلال دیگر صرفاً یک تیم سه دفاعه نیست واجرای ساختاری شناوردر حین بازی است که بسته به شرایط و آرایش هجومی حریف تغییر میکند و همین مسئله کار را برای مهاجمان حریف دشوار کرده است.
استقلال در 180 دقیقه ای که از گذشته همواره لیگ را با سه مدافع متمرکز آغاز میکند. سامان فلاح، رستم آشورماتوف و عارف آقاسی سه بازیکنی هستند که در قلب خط دفاعی قرار میگیرند
. پیش از شروع فصل تصور میشد سهراب بختیاریزاده از میان این سه بازیکن دو نفر را انتخاب می کند و حردانی و گودرزی نیز به عنوان مدافعان راست و چپ در ترکیب قرار می دهد و عملا تیمش را با چهار دفاع چیدمان می کند. اما اتفاقی که در عمل رخ داده استفاده همزمان از هر سه مدافع مرکزی است تا استقلال در شروع بازی با آرایش سه دفاعه کارش را آغاز کند.
نکته مهم اما در زمان دفاع کردن رقم می خورد. استقلال در این لحظه سه دفاعه باقی نمیماند. امیرمحمد رزاقنیا خودش را به مدافعان نزدیک میکند و با قرار گرفتن در فضای جلوی آنها، عملاً مسیر حرکت و نفوذ بازیکنان حریف را در مرکز زمین محدود میکند. همزمان حردانی و گودرزی نیز از کنارهها عقب میکشند و در ساختار دفاعی قرار میگیرند. این وضعیت خیلی سریع تغییر می کند و آنالیز بازی های استقلال کاملا این بازگشت های به موقع را نشان می دهد.
این بازگشت ها و به اصطلاح شیفت شدن ها کاملاً وابسته به سمت حمله حریف است. اگر حمله از جناح راست استقلال شکل بگیرد حردانی به خط دفاع اضافه میشود و اگر حریف از سمت چپ حمله کند گودرزی این وظیفه را بر عهده میگیرد.
به همین دلیل استقلال در اغلب لحظات دفاعی با چهار مدافع کارش را دنبال میکند و زمانی که فشار حریف افزایش پیدا کند، حتی ممکن است تعداد بازیکنان متمرکز در خط دفاع به پنج نفر هم برسد.
در واقع باید از اجرای یک سیستم دفاعی شنارو صحبت کرد. روشی غلتان و کاملا متغیر. ساختاری که در آن عدد دفاعی تیم ثابت نیست و با توجه به موقعیت توپ و شکل حمله حریف تغییر میکند.
…
