ستاره صبح - فائزه صدر: امروز با وجود اینکه سایه جنگ همچنان بر آسمان کشور گسترده است، مشکلات اقتصادی، خطر شکل گیری اعتراض همچنان وجود دارد. ستاره صبح در گفتوگو با علی بیگدلی، کارشناس و تحلیلگر سیاسی به بررسی رفتار حاکمیت در مواجهه با اعتراضات اقتصادی پرداخته که در ادامه میخوانید:
علی بیگدلی در رابطه با تغییر و تحولات سیاسی اخیر و نسبتی که با فضای اجتماعی کشور دارد، گفت: تغییر و تحولاتی که بعد از حملات و ترورها در کشور به وجود آمد، وضعیت سخت نه جنگ و نه صلح و شرایط بد اقتصادی؛ کادر حاکمیتی جدید ایران را نگران کرده و این احتمال در نظر گرفته شده که شاید کشور در آینده با شورشهایی داخلی روبهرو شود. از این جهت شاهد برخی انتصابها یا تدورین برخی طرحها و لوایح هستیم. تلاش برای تثبیت امنیت با این اقدامات، از این رو است که حاکمیت میخواهد بر زمینههای بروز شورشهای اجتماعی و اقتصادی داخلی مسلط شود.
وی افزود: مسائل و مشکلات بین ایران و آمریکیا در نقطهای از ابهام قرار گرفته است تاجاییکه اظهاراتی که از دو طرف شنیده میشود گاهی نه تنها قابلیت اجرا ندارد، بلکه باور پذیر هم نیست. ایران میگوید تنگه هرمز را رها نمیکند مگر اینکه تمام تحریمها برداشته شود، پذیرش این موضوع در کاخ سفید امکان ندارد. در مورد مسئله هستهای نیز طرف مقابل انتظاراتی دارد که ایران آنها را نخواهد پذیرفت.
بیگدلی در ادامه اضافه کرد: سطح انتظارات بین ایران و امریکا بالا میرود به ویژه با تسلط ایران بر تنگه هرمز، تهران سعی دارد پرونده هستهای را به کل از روی میز بردارد و آن ماجرا را فراموش شده تلقی کند. اما اگر چه مسئله تنگه هرمز برای ایالات متحده اهمیت و اولویت پیدا کرده اما از پرونده هستهای ایران نیز نخواهد گذشت. این وضعیت بلاتکلیفی سنگینی در ایران و در فضای دولت و سیاست خارجی آمریکا به وجود آورده است.
این کارشناس سیاسی ضمن تاکید بر تبعات منفی ادامه داشتن فشار اقتصادی، گفت: فشار روی ایران روز به افزایش است. محاصره دریایی مشکلات اقتصادی کشور را بیشتر کرده است. ارتباط با روسیه و چین نمیتواند نیازهای ۹۰ میلیون جمعیت ایران را تأمین کند. ۷۰ درصد از کالاهای مورد نیاز ما از طرق دریا تأمین میشد که کاملاً جلویش را گرفتهاند.
وی در این رابطه متذکر شد: ما تا با آمریکا به توافق نرسیم هیچ یک از این باتلاق بیرون نخواهیم آمد. مقاومت کردهایم ومقاومت را حمل بر پیروزی دانستهایم این پیروزی مشکل جامعه شده است. بیکاری، گرانی و دیگر مسائل و مشکلات؛ زندگی را برای مردم سخت و حتی ناممکن کرده است. نباید فکر کنیم که توافق خوب است یا بد، توافق در این شرایط لازم و ضروری است. ما در وضعیتی هستیم که باید تلاش کنیم آتش خاموش شود زیرا آتش در خانه ماست، آمریکا با این شعلهها نمیسوزد، ما در معرض شعله ور شدن هستیم. آمریکا هم به آرام سازی جامعهاش نیاز دارد، ولی نه به اندازه ما.
این تحلیلگر سیاست خارجی با اشاره به وضعیت تنگه هرمز اظهار داشت: هر ایرانی تنگه هرمز را متعلق به کشورش میداند. من هم با استفاده از ابزار هرمز موافق بودم و هستم. ولی باید توجه داشته باشیم که در صورت استمرار این وضعیت تمام کشورهای عرب منطقه راههای جایگزین تنگه هرمز را پیدا خواهند کرد. مثل کویت که امروز در حال کشیدن خط لوله نفتی از عراق و سوریه به سمت مدیترانه است تا از این پس نفت خود را با این مسیر به اروپا صادر کند.
به این ترتیب ارزش استراتژیک تنگه هرمز روز به روز کاهش پیدا خواهد کرد. تا این کارت برنده است باید نگه اش بداریم و با استفاده از آن معامله کنیم، ادامه وضعیت نه جنگ و نه صلح به نفع ما نیست.
وی در ادامه خاطرنشان ساخت: ترامپ به دنبال صلح است و نوع این صلح برایش مهم نیست. او عکسی یادگاری میخواهد که در آن ژست یک رئیسجمهور موفق را گرفته باشد تا در آینده درباره کار بزرگی که درخاورمیانه انجام داده داستان سرایی کند. آنچه ترامپ میخواهد از لحاظ تبلیغاتی به دست بیاورد به خودش، آگاهی جامعه آمریکا و انصاف تاریخ بستگی دارد. ما باید به دنبال نجات کشور و ملت از این شرایط سخت باشیم نه اینکه بخواهیم روایت ترامپ برای هوادارانش را مخدوش کنیم. جنگ مشکلات را بیشتر خواهد کرد.
علی بیگدلی در پایان گفتوگو متذکر شد: گاهی در رسانههای داخلی از زبان تندروها میخوانم که میگویند ایران باید حمله کند! ایران به کجا حمله کند؟! مگرآمریکا در دسترس ما است؟! حملاتی که در چند وقت گذشته به خاک همسایگان داشتیم چه حاصلی برایمان داشت؟! خراب کردن ساختمانها در کشورهای همسایه کدام مشکل ما را حل میکند؟! وقت آن است که به بینش سیاسی برسیم. تا برگ تنگه هرمز را در اختیار داریم و تنگه هرمزبرگ ارزشمندی است از آن برای توافق استفاده کنیم و به توافق برسیم. ما زمانی این فرصت سوزی را با انرژی هستهای و جبهه مقاومت داشتیم و در زمانهای طلایی که میتوانستیم با آن برگها توافق مطلوب خود راکسب کنیم فرصت سوزی کردیم.
