پرسش این است که چرا ترامپ میتواند چنین سیاستی را دنبال کند و رهبران کشورهای دیگر نمیتوانند؟ قدرت واشنگتن مجموعهای از چند مزیت است: اقتصاد بزرگ، بازار سرمایه بزرگ، نقش دلار بهعنوان ارز اصلی ذخیره جهان، نفوذ گسترده شبکه بانکی، قدرت سیاسی و نظامی است. وقتی بخش بزرگی از تجارت و مبادلات مالی جهان با دلار انجام میشود، آمریکا میتواند از ابزار فشار و چانهزنی استفاده کند؛ امتیازی که دیگر کشورها از آن برخوردار نیستند.
وضع تعرفهها برای آمریکا نیز میتواند به معنای افزایش قیمت کالاهای وارداتی، فشار تورمی، کاهش سرمایهگذاری و افزایش نااطمینانی اقتصادی باشد. جنگ تجاری بازیای نیست که در آن فقط یک طرف هزینه بدهد. مسئله این است که کدام اقتصاد توان تحمل هزینه بیشتری دارد. اما داستان ایران متفاوت است. چرا همزمان با تشدید نااطمینانی سیاسی و اقتصادی، دلار، طلا و سکه مسیر صعودی پیدا میکنند؟ بخش مهمی از این فرایند به بیاعتمادی نسبت به آینده ریال بازمیگردد. تورم مزمن، رشد نقدینگی، کسری بودجه، محدودیت ارزی، تحریم، کاهش قدرت درآمدزایی …
