گروه اجتماعی: نتایج یک افکار سنجی درباره زیست کودکان و نوجوانان در فضای مجازی، نشان میدهد که یکچهارم کاربران ۶ تا ۱۵ سال برای دسترسی به فضای آنلاین از فیلترشکن استفاده میکنند. به گفته کارشناسان حوزه کودک، ابعاد استفاده از ابزار دیجیتال و فیلتر شکن، پیامدتربیتی، روانی، اجتماعی و حقوقی دارد. محمدمهدی سیدناصری، حقوقدان، مدرس دانشگاه و پژوهشگر حقوق بینالملل کودکان، دراینباره میگوید: مطالعات جهانی نشان میدهند قرار گرفتن طولانیمدت کودکان در معرض محتوای نامتناسب میتواند اضطراب، اختلال خواب، کاهش تمرکز، افت تحصیلی، احساس تنهایی، کاهش اعتمادبهنفس، اعتیاد رفتاری و حتی افسردگی را افزایش دهد.
در ادامه گزیده نظرات وی را میخوانید:
دور زدن محدودیتها
بر اساس نتایج تازه افکار سنجی درباره زیست کودکان و نوجوانان در فضای مجازی، حدود ۲۳ درصد از کاربران ۶ تا ۱۵ ساله ما از فیلترشکن استفاده میکنند. ما با یک مسئله فناورانه روبهرو نیستیم؛ با یک مسئله عمیق تربیتی، اجتماعی، حقوقی و حتی تمدنی مواجه هستیم. ممکن است برخی بگویند «فیلترشکن فقط یک ابزار است.» اما برای یک کودک، فیلترشکن صرفاً یک نرمافزار نیست؛ نخستین تجربه عبور از یک محدودیت است. کودک هنوز توانایی کامل تحلیل پیامدهای رفتارش را ندارد. او نمیداند امنیت سایبری چیست، داده شخصی چیست، بدافزار چیست یا سوءاستفاده دیجیتال چگونه رخ میدهد. او تنها یاد میگیرد که برای رسیدن به هدف، باید محدودیت را دور بزند.
کودک بیدفاع
کودکی که از فیلترشکن استفاده میکند، ناگهان وارد فضایی میشود که تقریباً هیچ سازوکار مؤثر و متناسب باسن او برای حمایت وجود ندارد. در بسیاری از کشورها، کودکان هنگام ورود به فضای مجازی از طریق سامانههای ایمنی، کنترل والدین، نسخههای مخصوص کودکان، پالایش محتوای خشن و آموزش سواد رسانهای حمایت میشوند. اما هنگامیکه کودک از فیلترشکن استفاده میکند، بخش بزرگی از این سازوکارهای حفاظتی عملاً بیاثر میشوند. درنتیجه، کودک تنها نیست؛ بلکه بیدفاع است. کودک ممکن است در چند دقیقه با محتوای خشونتآمیز، پورنو گرافیک، تبلیغات …
