به گزارش اقتصاد معاصر؛ کشتیهای کانتینری حامل کالا از چین و کره جنوبی قصد دارند در هفتههای آینده از مسیر دریای شمال (Northern Sea Route) که در آبهای سرزمینی روسیه قرار دارد، عبور کنند. هدف از این اقدام، سنجش کارایی این مسیر در شرایطی است که تغییرات اقلیمی موجب شده این آبراه هر سال برای مدت طولانیتری عاری از یخ باقی بماند.
با این حال، کارشناسان صنعت حملونقل دریایی نسبت به تبدیل شدن این مسیر به یک شاهراه تجاری ابراز تردید کرده و معتقدند حتی در صورت افزایش تردد کشتیها در این مسیر، بخش اعظم حملونقل جهانی در آینده قابلپیشبینی کماکان از مسیرهای سنتی پیروی خواهد کرد. چالشهای مسیر جایگزین
شایان ذکر است که حملات انصارالله در تنگه بابالمندب به کشتیهای عبوری از کانال سوئز، بسیاری از اپراتورهای دریایی را ناچار به تغییر مسیر کرده است. این تغییر مسیر از طریق دماغه امید نیک در آفریقای جنوبی، اگرچه امنیت تردد را افزایش داده، اما سفر میان آسیا و اروپا را به طرز چشمگیری طولانیتر کرده و هزینههای سوخت و انتشار گازهای گلخانهای را به شدت افزایش داده است.
در مقابل، مطالعات گروه اعتباری کوفاس (Coface) نشان میدهد که مسیر دریای شمال میتواند مسافت سفر را نسبت به کانال سوئز بین 30 تا 40 درصد و نسبت به دور زدن آفریقای جنوبی حدود 50 درصد کاهش دهد. با وجود این مزیت محاسباتی، کارشناسان بر موانع جدی پیش روی این مسیر تأکید دارند.
پل توره (Paul Tourret)، مدیر مؤسسه عالی اقتصاد دریایی فرانسه (ISEMAR)، در گفتوگو با خبرگزاری فرانسه اظهار داشت: «این مسیر قطبی صرفاً بهصورت فصلی و در بازه زمانی اوت تا اکتبر قابلاستفاده است و نیازمند کشتیهایی با کلاس یخشکن است که هزینه ساخت و بهرهبرداری بالاتری دارند.» وی افزود که این محدودیت عملاً کشتیهای عظیمالجثهای مانند ساپرامکس (Supramax) که سهم غالب تردد جهانی را به خود اختصاص دادهاند، از این مسیر حذف میکند.
ژروم دو ریکل (Jerome de Ricqles)، کارشناس حمل دریایی در شرکت مدیریت حملونقل آپلی (Upply)، نیز در این زمینه خاطرنشان کرد که ظرفیت کشتی کانتینری چینی «دبی تاور» که اخیراً از بندر نینگبو به مقصد اروپا از مسیر دریای شمال حرکت کرده، تنها یکدهم ظرفیت کشتیهای رایج در مسیرهای اصلی است. آمار و ارقام؛عبور ناچیز …
