به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، این روزها در حالی شاخص کل بورس در آستانه ورود به کانال 6 میلیون واحدی قرار گرفته، که این صعود تاریخی بیش از هر زمان دیگری به رفتار معاملهگران و کیفیت نقدینگی حاضر در تالار شیشهای وابسته شده است. جایی که شاخص کل در هفتههای گذشته با شتاب قابل توجهی رشد کرده و اکنون به سطحی رسیده که عبور از آن میتواند آزمونی جدی برای توان بازار سهام در حفظ روند صعودی باشد.
در چنین شرایطی، افزایش عرضه در محدودههای فعلی اتفاقی غیرطبیعی نیست؛ چرا که سرمایهگذارانی که در سطوح پایینتر وارد بازار سرمایه شدهاند، اکنون با بازدهی قابل توجهی مواجهاند و طبیعی است بخشی از آنها ترجیح دهند سود خود را شناسایی کنند. بنابراین نمیتوان هر موج فروش در نزدیکی ارتفاع 6 میلیون واحد را به معنای پایان روند صعودی در بازار سهام تعبیر کرد.
این در شرایطی است که شتاب ورود پول حقیقی به عنوان موتور اصلی رشد تالار شیشهای، علاوه بر بهبود فضای معاملات، از قدرت نقدینگی این بازار هم حکایت دارد؛ بنابراین اگر بازار سهام بخواهد یک پله دیگر بالاتر برود، در این میان تداوم جریان نقدینگی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
از سوی دیگر ارتفاع 6 میلیون واحد، علاوه بر این که یک مقاومت تکنیکال برای شاخص کل بورس است، از آن میتوان به عنوان یک "مرز روانی" است؛ عددی رُندی که میتواند تصمیمگیری معاملهگران را تحت تاثیر قرار دهد. به همین دلیل، علاوه بر لمس یا عبور لحظهای شاخص از این سطح، رفتار بازار سهام پس از عبور از این محدوده مهم تلقی میشود.
بر این اساس اگر شاخص بتواند بالای 6 میلیون واحد تثبیت شود، ارزش معاملات در سطوح قابل قبول باقی بماند و تعداد بیشتری از صنایع در روند صعودی مشارکت کنند، میتوان از شکلگیری یک سطح جدید برای بازار سهام سخن گفت. در مقابل، اگر عبور از این مرز با کاهش ارزش معاملات، افزایش عرضه و خروج پول همراه شود، احتمال شکلگیری یک دوره نوسانی افزایش خواهد یافت.
البته یک نکته مهم در معاملات اخیر، فاصله گرفتن رفتار شاخص کل و شاخص هموزن است؛ چرا که فعال ماندن تقاضا در بخشی از نمادهای کوچک و متوسط میتواند این معنا را داشته باشد که تمام نقدینگی از بازار سهام خارج نشده و بخشی از آن صرفا در حال جابهجایی است. این اتفاق از منظر رفتار سرمایهگذاران نیز …
