
به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا ، عربستان سعودی که زمانی دریای سرخ را بزرگراه امن خود برای دور زدن تنشهای خلیج فارس میدانست، اکنون در چرخشی دراماتیک، مسیر خود را تغییر داده است. گزارشهای ردیابی کشتیها نشان میدهد که دستکم ۶ نفتکش غولپیکر (VLCC) متعلق به ناوگان عربستان، با تغییر مسیر ناگهانی در خلیج عدن، مسیر ۲۵ روزه دور قاره آفریقا و «دماغه امید نیک» را بر عبور از بابالمندب ترجیح دادهاند.
طبق گزارشها این فرار بزرگ، نه یک انتخاب، بلکه یک اجبار لجستیکی برای محافظت از سرمایهای است که هدف قرار گرفتن آن میتواند بازارهای جهانی را به آتش بکشد.
خط لوله «شرق-غرب»؛ فرار به شمال برای بقا
بر اساس تحلیلهای بلومبرگ و دادههای شرکتهای رهگیری شناورها، ریاض استراتژی جدیدی به نام «شاتل دریای سرخ» را در پیش گرفته است. در این طرح، نفت خام از طریق خط لوله زمینی به بندر «ینبع» در غرب عربستان منتقل میشود، سپس با نفتکشهای کوچکتر به شمال دریای سرخ و بندر «عینالسخنه» مصر میرود تا از آنجا از طریق خط لوله سومد (Sumed) به مدیترانه برسد.
این در حالی است که این جابهجایی پیچیده، حجم صادرات نفت سعودی از شمال دریای سرخ را با ۳۰ درصد افزایش به ۱.۱ میلیون بشکه در روز رسانده است تا از تیررس پهپادهای یمنی خارج بماند.
فاکتور کردن هزینه سنگین امنیت به پای مشتریان آسیایی
واضح است که این تغییر مسیر، رایگان نیست. در حقیقت دور زدن آفریقا به معنای افزودن دستکم ۱۵ تا ۲۵ روز زمان به سفر هر نفتکش و افزایش سرسامآور هزینههای سوخت و بیمه است. به گزارش مایتی شیپینگ، این تلاطم باعث شده تا چین و هند، بزرگترین مشتریان نفت سعودی، با گزینههای جدیدی روبهرو شوند؛ از جمله تحویل نفت در بنادر خارج از خلیج فارس یا حتی در مدیترانه. این موضوع توازن قیمت «نفت تحویلی» را به نفع رقبایی که مسیرهای کوتاهتری دارند، تغییر میدهد.
نکته جذاب و البته هولناک برای ریاض اینجاست که مسیر دریای سرخ خود …












