ترامپ درباره کانادا هم توهم زد | آخرین خبر

تلاش فرساینده برای ارائه تصویری بی‌نقص و عالی در نقش‌های فردی، شغلی یا خانوادگی، فشار پنهان اما مخربی به بدن وارد می‌کند. زمانی که ذهن فرد به این باور می‌رسد که یک اشتباه کوچک، کل تلاش‌های او را بی‌ارزش می‌کند، بدن در یک وضعیت آماده‌باش اضطراری قرار می‌گیرد. در واقع‌ ذهن کمال‌گرا هر نقص ساده را به‌عنوان یک خطر جدی برای بقا و تأیید اجتماعی شناسایی می‌کند

سه هفته پیش، در اختتامیه چهارمین دوره جایزه روزنامه‌نگاری «چراغ حقیقت»، بیانیه هیئت داوران خوانده شد. این بیانیه‌، حاوی هشداری جدی درباره وضعیت روزنامه‌نگاری ایران بود. شاید آن شب صدای تشویق‌ها، نام برگزیدگان و هیاهوی مراسم اجازه نداد صدای این هشدار به اندازه کافی شنیده شود، اما مسئله‌ای که داوران مطرح کردند، آن‌قدر مهم است که نمی‌توان از کنار آن گذشت: روزنامه‌نگاری ایران با بحران کیفیت، حرفه‌گری و اعتبار مواجه است.

روزنامه ایران با بررسی روند بازسازی واحدهای مسکونی آسیب‌دیده در جنگ، درباره نحوه استفاده از «تراکم مازاد» به‌عنوان ابزار تأمین مالی این بازسازی‌ها گزارش داده است؛ ابزاری که بر اساس مصوبات کمیسیون ماده ۵ برای واحدهای کاملاً تخریب‌شده پیش‌بینی شده، اما گسترش دامنه آن نیازمند بازنگری در ضوابط شهرسازی و توجه به ظرفیت محدود زیرساخت‌های تهران است.

در وضعیت کنونی ایران، دست‌کم دو عدم‌قطعیت تعیین‌کننده وجود دارد: نخست اینکه آیا تقابل خارجی به‌تدریج مهار می‌شود یا بار دیگر وارد چرخه تشدید خواهد شد. دوم اینکه اقتصاد و جامعه ایران تا چه اندازه توان جذب فشار طولانی‌مدت را خواهند داشت.

زنان و مردان منظم در صفی ایستاده‌اند، به نوبت جلو می‌روند، هرکدام به اندازه پولی که دارند هروئین می‌خرند و همان‌جا شروع به مصرف می‌کنند. میان آنها زنانی هم دیده می‌شوند که ظاهرشان هنوز شباهت چندانی به دیگر زنان کارتن‌خواب این منطقه ندارد؛ زنانی که در مقایسه با سال‌های قبل، حضورشان به‌عنوان تازه‌وارد به پاتوق‌ها بیشتر به چشم می‌خورد.