روزنامه جوان / «طلوع جامعه طیبه در مسیر کربلا» عنوان یادداشت روز در روزنامه جوان به قلم سیدعبدالله متولیان است که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
گرد و غبار مسیر روی کولهپشتیام نشسته و من در میان انبوه زائرانی که از هر نژاد و زبانی آمدهاند، به موکبی در ۶ کیلومتری کربلا رسیدهام. پیرمردی عراقی با چهرهای آفتابسوخته، استکانی چای جلوی من میگیرد
گرد و غبار مسیر روی کولهپشتیام نشسته و من در میان انبوه زائرانی که از هر نژاد و زبانی آمدهاند، به موکبی در ۶ کیلومتری کربلا رسیدهام. پیرمردی عراقی با چهرهای آفتابسوخته، استکانی چای جلوی من میگیرد و وقتی ناخواسته دستم را به سمت جیبم بردم، احساس کرد میخواهم پول بدهم، با لحنی آمیخته به تعجب و شوخی گفت: «أنتم زوار الإمام الحسین علیهالسلام و نحن خدامکم. أنتم فی أعیننا!» این جمله کوتاه، برای من عصاره یک تمدن بود. در جهانی که همه چیز با برچسب قیمت معنا مییابد، میلیونها انسان، بیهیچ چشمداشت مادی بزرگترین سیستم خدمات عمومی رایگان جهان را فقط با رمز «محبت» اداره میکنند. اینجا اربعین ۱۴۴۸ است و آنچه در برابر چشمانم جان میگیرد، چیزی نیست جز طلوع «جامعه طیبه».
نظام سرمایهداری جهانی جهان را به یک بازار بزرگ تقلیل داده است؛ جایی که انسان یا «فروشنده» است یا «مشتری». قوانین بانکی این نظام، رباخواری را تقدیس کرده و قوانین بهاصطلاح حقوق بشری آن، آزادیهای شیطانی را جایگزین کرامت انسانی ساخته است. در این هندسه وحشتناک، همه چیز کالاست: غذا، سلامت، امنیت و حتی آبروی انسان. نتیجه این سبک زندگی صادراتی غرب، انسانی است تنها، مضطرب و تشنه محبت که در میان انبوه کالاها، گمشدهاش «معنا» ست. اما در مسیر کربلا، گویی دریچهای به جهان دیگر گشوده میشود. اینجا «جامعه طیبه» است؛ جامعهای که بنیان آن بر «قرض جان» است، نه قرض ربوی.
در این جامعه طیبه، برای نخستین بار، «اقتصاد مواسات» جای «اقتصاد بازار» را میگیرد. شاخص اصلی این اقتصاد، «ایثار» است. موکبداری که خانه و آبرویش را وقف زائران امام حسین (ع) میکند، نه به دنبال سود که در پی جلب رضایت خداست. اینجا یک وعده غذای گرم ارزشش را نه از قیمت تمامشده که از اخلاص پخت آن میگیرد. این سیستم عظیم خدماتی، بدون یک ریال، بودجه دولتی، بدون بانک، بدون …
