تلاش ایران و افغانستان برای باز کردن مسیر تجارت و ترانزیت

چین در حال توسعه یک مسیر دریایی جدید برای انتقال کالا به اروپاست. این مسیر از سواحل شمالی روسیه و آب‌های قطب شمال می‌گذرد.

رویترز نوشته است روسیه برای عبور هفت کشتی چینی از این مسیر مجوز صادر کرده است. شرکت چینی «سی‌لجند شیپینگ» نیز قصد دارد خدمات منظم حمل کانتینر میان چین و اروپا را از طریق این مسیر راه‌اندازی کند. این خدمات قرار است در طول فصل کشتیرانی قطبی انجام شود.

به نوشته گاردین، یکی از مهم‌ترین مزیت‌های مسیر قطبی، کاهش قابل توجه زمان سفر است. مسیر دریایی شمالی می‌تواند زمان انتقال کالا میان چین و شمال اروپا را از بیش از ۴۰ روز به حدود ۱۸ تا ۲۰ روز کاهش دهد. این مسیر حدود ۵۵۰۰ کیلومتر طول دارد و در مقایسه با مسیرهای سنتی، فاصله کوتاه‌تری میان شرق آسیا و اروپا ایجاد می‌کند.

خبرگزاری فرانسه گزارش داده است که یک سفر آزمایشی از نینگبو در شرق چین به بندر فلیکس‌ستو در بریتانیا حدود ۲۰ روز طول کشید. این زمان تقریباً نصف مدت مورد نیاز برای حرکت از مسیر کانال سوئز است. سرویس جدید قرار است در فصل کشتیرانی قطبی فعالیت کند.

گلوبال تایمز نوشته است نخستین کشتی این سرویس با نام «دوبی تاور» در ۱۵ اوت از بندر نینگبو-ژوشان حرکت کرد. این کشتی در ادامه به سمت فلیکس‌ستو در بریتانیا می‌رود. بنادر روتردام هلند، هامبورگ آلمان و گدنیا لهستان نیز از مقاصد پیش‌بینی‌شده برای این شبکه هستند.

بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی رسانه‌های چینی، سرویس «اکسپرس قطبی چین-اروپا» در سال ۲۰۲۶ چندین سفر برنامه‌ریزی‌شده خواهد داشت. چند کشتی تقویت‌شده برای حرکت در آب‌های قطبی در این مسیر استفاده می‌شوند. فعالیت این مسیر به دلیل شرایط یخ‌های دریایی عمدتاً در ماه‌های گرم سال انجام خواهد شد.

الجزیره نوشته است زمان سفر از چین به هامبورگ از مسیر قطبی حدود ۲۰ تا ۲۲ روز برآورد شده است. در مورد سفر نخست نیز زمان حدود ۲۱ روز پیش‌بینی شده است. این رقم به شرایط یخ، سرعت کشتی و وضعیت مسیر بستگی دارد.

چاینا دیلی نیز این مسیر را یک کریدور جدید برای ارتباط دریایی میان چین و اروپا توصیف کرده است. کشتی‌ها پس از حرکت از بنادر چین، از مسیر دریایی شمالی در امتداد سواحل روسیه عبور می‌کنند و سپس به سمت بنادر شمال اروپا حرکت خواهند کرد.

به نوشته وال‌استریت ژورنال، با وجود کوتاه‌تر بودن مسیر، استفاده از آن با هزینه‌های بیشتری همراه است. بیمه کشتی‌ها در مناطق قطبی گران‌تر است و در برخی شرایط به استفاده از یخ‌شکن نیاز است. کنترل بخش عمده مسیر توسط روسیه نیز یکی دیگر از عوامل مهم در محاسبات شرکت‌های کشتیرانی است.

فایننشال تایمز در عین حال تأکید کرده است که مسیر قطبی هنوز یک مسیر تجاری حاشیه‌ای محسوب می‌شود. تحریم‌های مرتبط با روسیه، شرایط متغیر یخ‌های دریایی و کوتاه بودن فصل کشتیرانی از مهم‌ترین موانع گسترش این مسیر هستند. به نوشته این روزنامه، مسیر قطبی در شرایط فعلی نمی‌تواند در مقیاس گسترده با مسیرهای سنتی رقابت کند.

رویترز نیز نوشته است مسکو سال‌هاست تلاش می‌کند مسیر دریایی شمالی را به یک کریدور مهم بین‌المللی تبدیل کند. روسیه امیدوار است افزایش ناامنی در مسیرهای سنتی، از جمله دریای سرخ و مناطق پیرامون تنگه هرمز، توجه بیشتری را به مسیر قطبی جلب کند.

چین این مسیر را بخشی از ایده «جاده ابریشم قطبی» می‌داند. این طرح در چارچوب گسترده‌تر ابتکار «کمربند و جاده» چین تعریف شده است. پکن برای توسعه این مسیر به همکاری روسیه نیاز دارد؛ زیرا بخش عمده مسیر دریایی شمالی در محدوده آب‌های تحت کنترل روسیه قرار دارد.

روس‌اتم، شرکت دولتی روسیه، نقش مهمی در مدیریت این مسیر دارد. این شرکت مجوزهای عبور کشتی‌ها را صادر می‌کند. ناوگان یخ‌شکن‌های روسیه نیز می‌تواند در بخش‌هایی از مسیر به کشتی‌ها برای عبور از مناطق یخ‌زده کمک کند.

گلوبال تایمز نوشته است کالاهایی که برای انتقال از مسیر قطبی انتخاب می‌شوند، عمدتاً ارزش بالایی دارند یا زمان تحویل آنها اهمیت زیادی دارد. باتری خودروهای برقی، سامانه‌های ذخیره انرژی، تجهیزات انرژی خورشیدی و برخی قطعات خودروهای انرژی نو از جمله این کالاها هستند.

کوتاه شدن زمان حمل برای صادرکنندگان چینی اهمیت زیادی دارد. شرکت‌ها می‌توانند کالا را سریع‌تر به بازار اروپا برسانند و نیاز کمتری به نگهداری طولانی‌مدت کالا در انبار داشته باشند.

در مقابل، گاردین درباره پیامدهای زیست‌محیطی افزایش کشتیرانی در قطب شمال هشدار داده است. نشت نفت در مناطق قطبی می‌تواند پیامدهای سنگینی داشته باشد. پاک‌سازی آلودگی نیز به دلیل یخ، سرمای شدید و فاصله زیاد از مراکز امدادی دشوارتر خواهد بود.

یکی دیگر از مشکلات مسیر، کوتاه بودن فصل کشتیرانی است. بخش‌هایی از مسیر در بسیاری از ماه‌های سال با یخ دریایی پوشیده می‌شود. در نتیجه، برخلاف کانال سوئز، امکان استفاده مستمر و بدون وقفه از این مسیر وجود ندارد.

تغییرات آب‌وهوایی و کاهش یخ‌های تابستانی در قطب شمال، با این حال، امکان استفاده طولانی‌تر از مسیر را افزایش داده است. به همین دلیل چین، روسیه و برخی شرکت‌های بین‌المللی توجه بیشتری به آینده این کریدور نشان می‌دهند.

با وجود این، مسیر دریایی شمالی در شرایط کنونی جایگزین کانال سوئز یا سایر مسیرهای اصلی تجارت جهانی نیست. ظرفیت محدود، شرایط دشوار آب‌وهوایی، هزینه بیمه و عملیات، وابستگی به روسیه و کوتاه بودن فصل کشتیرانی همچنان موانع مهمی هستند.

اما اگر فعالیت تجاری در این مسیر افزایش پیدا کند، مسیر دریایی شمالی می‌تواند به یک گزینه مکمل برای تجارت میان آسیا و اروپا تبدیل شود. اهمیت آن به‌ویژه زمانی بیشتر خواهد شد که اختلال یا ناامنی، هزینه استفاده از مسیرهای سنتی مانند دریای سرخ، تنگه هرمز و کانال سوئز را افزایش دهد. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر 3 فرمانده شهید سپاه در یک قاب (عکس) خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : پرتاب یک خودرو به هوا در تصادف دو کامیون در لهستان بیشتر بخوانید: یکی از خطرناک‌ترین جاده‌های جهان (عکس) تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

به گزارش جماران، بخش انگلیسی‌زبان شبکه خبری الجزیره در گزارشی با بررسی آمارها به بررسی این پرداخته که کشتی‌ها هنگام عبور از تنگه هرمز بیشتر فرامین کدام کشور (ایران یا آمریکا) را رعایت می‌کنند.   

طبق این گزارش، داده‌های شرکت تحلیل اطلاعات دریانوردی «کِپلِر» نشان می‌دهد که بین ۱ تا ۱۹ اوت، ۱۱۲ فروند شناور حامل نفت خام، گاز مایع و گاز طبیعی مایع از تنگه هرمز عبور کرده‌اند. 

از میان این نفت‌کش‌ها و شناورها، ۲۱ فروند به طور آشکار از مسیر ایرانی در تنگه هرمز عبور کرده‌اند و تنها دو فروند به طور رسمی از مسیر عمانی استفاده کرده‌اند.

همچنین داده‌های شرکت کپلر نشان می‌دهد که در مجموع ۲۳۶ فروند کشتی بین ۱ تا ۱۹ اوت از تنگه هرمز عبور کرده‌اند. این آمار علاوه بر شناورهای نفتی و گازی، شامل کشتی‌های حامل کالاهای فله و مواد شیمیایی نیز می‌شود.

از این تعداد، ۸۳ فروند به طور آشکار از مسیر ایرانی، تنها ۳ فروند از مسیر عمانی و ۲ فروند از مسیر پیش از جنگ (از مرکز تنگه) استفاده کرده‌اند.

با وجود محاصره دریایی آمریکا که توسط قدرتمندترین نیروی دریایی جهان پشتیبانی می‌شود، یک پنجم تمام کشتی‌های حامل انرژی با بی‌توجهی به تهدیدات ترامپ، به طور آشکار از مسیر ایرانی از هرمز عبور کرده‌اند. این رقم با احتساب کشتی‌های حامل کالاهای فله و مواد شیمیایی، به ۳۵ درصد از کل شناورها می‌رسد.

در مقابل، تنها دو کشتی نفتی و گازی، و در مجموع چهار شناور، به طور علنی از مسیری غیر از مسیر تعیین‌شده توسط ایران استفاده کرده‌اند.

الجزیره نوشته این داده‌ها  و واقعیت‌ها به ما نشان می‌دهند که شناورها بیشتر تمایل به سرپیچی از دستورات کدام قدرت دارند و از خشم کدام طرف بیشتر می‌ترسند.

  فضاسازی آکسیوس و سی‌ان‌ان

با وجود این، بعد از انتشار آمارهای جدید شرکت کپلر در هفته گذشته دو رسانه جریان اصلی آمریکا تلاش کردند با استناد به آمارهای مبهم شکست دولت ایالات متحده مقابل ایران در تنگه هرمز را پنهان کنند. 

 آکسیوس که از رسانه‌های نزدیک به منابع اطلاعاتی و نظامی آمریکا و اسرائیل است روز گذشته در گزارشی مدعی شده بود که ارتش آمریکا با ایجاد یک کریدور جنوبی مخفی در تنگه هرمز روزانه حدود 10 میلیون بشکه نفت خام از این آبراه صادر می‌کند.

سی‌ان‌ان هم در مجموعه گزارش‌هایی ادعا کرد ایران «کنترل تنگه را از دست داده» و بیش از ۸۰ درصد کشتی‌ها مسیر عمان را انتخاب می‌کنند اما در همان گزارش پذیرفت که روزانه تنها ۲ تا ۳ فروند نفتکش فوق‌سنگین (VLCC) از این مسیر عبور می‌کند. 

خبرگزاری فارس در گزارشی به بررسی ادعای این دو رسانه پرداخته و نوشته که آمارهای ارائه‌شده توسط سی‌ان‌ان و آکسیوس با یکدیگر تناقض دارند.

اکسیوس می‌گوید هر شب ۱۵ تا ۲۰ نفتکش از کریدور جنوبی عبور می‌کنند، اما سی‌ان‌ان در همان بازه زمانی می‌گوید روزانه فقط ۲ تا ۳ فروند VLCC تردد دارند.

این اختلاف ۵ تا ۱۰ برابری در یک بازه زمانی و یک منطقه جغرافیایی، نشان از تناقض جدی دارد. اگر آمار اکسیوس درست باشد، گزارش سی‌ان‌ان قابل قبول نیست و برعکس.

این در‌حالیست که تصاویر ماهواره‌ای سار هیچ‌گاه عبور کشتی بزرگ از مریدور عمانی در سه هفته گذشته را تایید نمی‌کند.

فارس در بخش دیگری از این گزارش نوشته که طبق داده‌های مورد اشاره، هم‌اکنون مجموع عبور نفت از هر دو مسیر شمالی (ایران) و جنوبی (عمان) حدود ۵ میلیون بشکه در روز است اما اکسیوس ادعا می‌کند تنها کریدور جنوبی روزانه ۱۰ میلیون بشکه صادرات دارد.

این رقم یعنی کریدور جنوبی به تنهایی معادل ۵۰ تا ۱۰۰ درصد کل صادرات نفت منطقه در دوران پیش از تنش است.

این ادعا با داده‌های شرکت رهگیری کشتی‌ها نظیر Kpler که خود سی‌ان‌ان نیز به آن استناد کرده، همخوانی ندارد.

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، بر اساس اعلام سایت فدراسیون والیبال، مسابقات والیبال قهرمانی زنان آسیا ۲۰۲۶ از صبح امروز در چین آغاز شد.

تیم ملی والیبال زنان ایران در دیدار افتتاحیه این رقابت ها به مصاف چین تایپه رفت و سه بر یک به پیروزی رسید تا این مسابقات با شگفتی سازی ایران آغاز شود.

شاگردان علیرضا طلوع کیان در ست نخست این دیدار ۲۵ بر ۱۶ نتیجه را واگذار کردند اما در سه ست بعدی به ترتیب با پوئن‌های

۲۷ بر ۲۵ و ۲۵ بر ۱۹ و ۲۵ بر ۱۴ به برتری رسیدند.

تیم ایران این دیدار را با ترکیب شبنم علیخانی، سودابه باقرپور، مهسا کدخدا، ریحانه کریمی، فاطمه خلیلی، الهه پورصالح و نگار هاشمی آغاز کرد.

الهه پورصالح با کسب ۲۵ پوئن، امتیازآورترین بازیکن دیدار ایران و چین تایپه شد.

تیم ملی زنان با کسب این نتیجه ۸.۸۷ امتیاز در رده بندی فدراسیون جهانی کسب کرد تا برای نخستین بار در تاریخ با ۱۰۴.۴۷ امتیاز به باشگاه صدتایی صعود کند و در رتبه چهل یکم جهان قرار گیرد.

غزاله بستان، فاطمه منظوری، آیدا ولی نژاد، ستایش حسینی، زهرا کریمی، یسنا آهنکوب و محدثه مشتاق دیگر بازیکنان تیم ایران در این مسابقات هستند که با صلاحدید مدیر فنی تیم به میدان رفتند.

مژگان حسن‌زاده به عنوان سرپرست، علیرضا طلوع کیان (مدیر فنی)، نیلوفر حجتی، فاطمه حسنی و مینا روستا (مربیان)، نگار آقایی (فیزیوتراپ)، نازنین کمالوند (ماساژور) و راضیه دوستی (آنالیزور) اعضای کادرفنی تیم ملی هستند.

تیم ملی زنان ایران ساعت ۱۵ روز دوشنبه دوم شهریور در دومین مسابقه خود به مصاف چین می رود.

انتهای پیام/