اختلال کندن مو چیست؟ معرفی قطعی ترین راههای درمان
شاید برای شما هم پیش آمده باشد که در مواقع استرس و اضطراب، ناخود آگاه با موهای سر، ابرو یا مژه های خود بازی کنید. اما گاهی این عادت ساده از کنترل خارج شده و به یک نیاز غیر قابل مقاومت برای کندن موها تبدیل میشود. به این وضعیت در علم روانشناسی اختلال کندن مو یا تریکوتیلومانیا گفته میشود. بسیاری از افرادی که با این مشکل دست و پنجه نرم میکنند، احساس شرم و انزوا دارند و مدام از خود میپرسند: آیا واقعا میتوانم این عادت را کنار بگذارم؟. خبر خوب این است که پاسخ به این سوال قطعی و مثبت است.
امروز در آلامتو مقاله ی تحت عنوان اختلال کندن مو چیست؟ راه های درمان کندن موی سر | ایا میتوان آن را کنار گذاشت؟ را می توانید مشاهده کنید.همچنین بخوانید: راهنمای کامل درمان خانگی ریزش مو و تحریک رویش دوبارهاختلال کندن مو یا تریکوتیلومانیا چیست؟
اختلال کندن مو (تریکوتیلومانیا) یک اختلال روانی و رفتاری است که در دسته اختلالات وسواسی جبری قرار میگیرد. فرد مبتلا به این اختلال، میل شدید و غیر قابل کنترلی برای کندن موهای بدن خود دارد. شایع ترین نواحی برای کندن مو شامل موی سر، ابروها و مژه ها است، اما ممکن است در سایر قسمت های بدن نیز رخ دهد.
این اختلال معمولا در دوران نوجوانی (بین ۱۰ تا ۱۳ سالگی) آغاز میشود و اگر درمان نشود، میتواند تا بزرگسالی ادامه یابد. افراد مبتلا پیش از کندن مو دچار تنش و اضطراب شدیدی میشوند و بلافاصله پس از انجام آن، احساس آرامش یا رهایی موقت به آنها دست میدهد؛ اما این آرامش خیلی زود جای خود را به احساس گناه، شرم و پشیمانی میدهد.
علائم و نشانه های اختلال کندن مو
برای تشخیص اینکه آیا یک عادت ساده به اختلال تبدیل شده است یا خیر، باید به علائم زیر توجه کرد:
کندن مکرر موها که منجر به ریزش موی قابل توجه یا ایجاد لکه های طاسی میشود.
احساس تنش فزاینده درست قبل از کندن مو یا در زمان تلاش برای مقاومت در برابر آن.
احساس لذت، رضایت یا آرامش بلافاصله پس از کندن مو.
گاز گرفتن، جویدن یا خوردن موهای کنده شده (که به آن تریکوفاژی میگویند و بسیار خطرناک است).
تلاش های مکرر و ناموفق برای کاهش یا توقف کامل کندن موها.
آسیب دیدن روابط اجتماعی، افت تحصیلی یا کاری به …
