به گزارش اینتیتر به نقل از ایرنا،سلولهای سرطانی گاهی با پوشاندن خود در لایهای متراکم از مولکولهای قندی، از گزند سلولهای ایمنی فرار میکنند. پژوهش جدیدی از مؤسسه تحقیقات پزشکی سانفورد برنهام پربیس نشان میدهد که این پوشش محافظ، نهتنها توسط خود سلول سرطانی، بلکه تحت تأثیر شرایط فیزیکی و تغذیهای اطراف تومور شکل میگیرد. این یافتهها در نشریه سایِنس اَدوَنسِز/ Science Advances منتشر شده است.این کشف میتواند به طراحی روشهای جدیدی برای مقابله با متاستاز (گسترش به سایر نقاط بدن) و بهبود پاسخ به ایمونوتراپی (ایمنیدرمانی) منجر شود. تومورها سفتتر از بافت سالم هستند
کوین تارپ (Kevin Tharp)، نویسنده ارشد پژوهش، پیشتر مشاهده کرده بود که فشار فیزیکی روی سلولها، عملکرد میتوکندری (نیروگاه انرژی سلول) را تغییر میدهد. از آنجا که تومورهای جامد معمولاً محیطی سفتتر از بافت طبیعی دارند، او گمان کرد که این شرایط فیزیکی ممکن است تغییرات متابولیکی (تغییر در نحوه مصرف انرژی و مواد توسط سلولها) سرطان را توضیح دهد.
تارپ توضیح داد: تومورهای اولیه معمولاً سفتتر از بافت اطراف خود هستند. این موضوع مرا به این فرضیه رساند که ویژگیهای زیستفیزیکی سلولها بر برنامههای متابولیکی تغییریافته تومورها تأثیر میگذارند. قند اضافه؛ ماده اولیه سپر محافظ
پژوهشگران سلولها را در ترکیبهای مختلفی از شرایط فیزیکی و تغذیهای رشد دادند. برخی در محیطهای سفت مشابه تومور و برخی در شرایط نرمتر مشابه بافت سالم قرار گرفتند. همچنین محیط کشت استاندارد با محیط جدیدتری مقایسه شد که ترکیب مواد مغذی بدن انسان را بهتر شبیهسازی میکند. هر دو محیط در شرایط قند معمولی و قند بالا آزمایش شدند.
تغییر این شرایط، بر ضخامت لایه سطحی قندی به نام گلیکوکالیکس (glycocalyx) تأثیر گذاشت. قند اضافی تنها زمانی ضخامت این پوشش محافظ را افزایش داد که سلولها در محیطی کشت شده بودند که ترکیبات مغذی بدن انسان را بهتر شبیهسازی میکرد.
تارپ تأکید کرد: ما تفاوت آشکاری بین سلولهای کشتشده …
