به گزارش اینتیتر، برای مدتی به نظر میرسید بازیگران کودک سابق توانستهاند از سایه سنگین شهرت زودهنگام فاصله بگیرند؛ همان بدنامیای که سالها با این تصور همراه بود که موفقیت در هالیوود در سنین پایین، دیر یا زود به تراژدی منجر میشود. ستارههای کودک دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بهویژه نمونههای زیادی از رفتارهای مخرب یا قربانی شدن در محیطی نامناسب بودند؛ از تیتوم اونیل که در خانوادهای آشفته و هالیوودی بزرگ شد گرفته تا برد رنفرو، ریور فینیکس و کوری هیم که هر یک سرنوشت تلخی پیدا کردند.
به گزارش گاردین، با مشهورتر شدن این نمونهها، به نظر میرسید نسل جدید ستارههای کودک از تجربههای گذشته درس گرفته است. بسیاری از آنها، دستکم در ظاهر، از حمایت بهتر خانواده، دوستان یا خودشان برخوردار بودند و توانستند مسیر متفاوتی را طی کنند.
یکی از روشنترین نمونهها، سه بازیگر اصلی مجموعه «هری پاتر» هستند. دنیل ردکلیف، اما واتسون و روپرت گرینت نزدیک به یک دهه، از دوران پیشنوجوانی تا جوانی، در این مجموعه کار کردند و در نهایت با کارنامهای موفق، فعالیتهای خیریه و زندگی شخصی نسبتاً آرام از دوران کودکی خود عبور کردند. حتی بزرگترین حاشیه مالی مربوط به گرینت نیز بیشتر به مسائل مالیاتی محدود شده است.
چهرههایی مانند ناتالی پورتمن، کریستین بیل و کییرن کالکین نیز نمونههای موفق دیگری هستند که توانستهاند از شهرت دوران کودکی عبور کنند و در بزرگسالی به مسیر حرفهای قدرتمندی برسند؛ الگویی که پیش از این جودی فاستر نماینده برجسته آن بود.
حتی لیندزی لوهان که رفتارهایش در دهه ۲۰۰۰ و اوایل دهه ۲۰۱۰ نگرانیهای زیادی درباره آیندهاش ایجاد کرده بود، در سالهای اخیر شرایط متفاوتی پیدا کرده است. او اکنون زندگی شخصی آرامتری دارد و پس از ازدواج و ترک مصرف الکل، با فیلم موفق «Freakier Friday» بار دیگر به پرده سینما بازگشت.
در میان ستارههای جوانتر نیز به نظر میرسد برخی چهرهها، از جمله خوانندهای مانند اولیویا رودریگو، از استقلال و کنترل بیشتری بر مسیر حرفهای خود برخوردارند؛ …
