به گزارش سرمایه و بورس، خانهدارشدن با «وام بانکی» شبیه مدل نیمه دهه ۹۰، یعنی اینکه امروز نزدیک به ۴ میلیارد تومان «وام مسکن» در اختیار زوجها قرار بگیرد؛ اما نه بانکها میتوانند این رقم را تامین کنند و نه «زوجها توان بازپرداخت» دارند.
سالهای ۹۵ و ۹۶، جمعیت قابلتوجهی از زوجهای جوان توانستند بعداز ۳ تا حداکثر ۵ سال صاحبخانه شوند؛ اتفاقی که برای زوجهای جدید تقریبا غیرممکن است.
۱۰سال پیش، شرایط چگونه بود که خانوارها براحتی میتوانستند صاحب «مسکناول» یا با تبدیل مسکن اول خود، صاحب «مسکنبهتر» شوند؟
بررسیهای کانال «رصدخانه بازار مسکن» برای پاسخ این پرسش نشان میدهد؛ فضای اقتصاد ایران برای خانهدارشدن در نیمه دهه ۹۰ از ۵ بابت مساعد بود.
اول اینکه، وضعیت درآمدی خانوارها به مراتب مناسبتر از الان بود.در سال ۹۵ درآمدسرانه ایرانیها به قیمت ثابت سال ۱۴۰۰، حدود ۱۰۰ میلیون تومان بود که ۷.۵ درصد بیشتر از سال ۹۲ بود؛ الان اما درآمد سرانه نسبت به ۸ سال گذشته حدود ۱۲ درصد افت کرده است.
دوم اینکه، شبکه بانکی در آن مقطع هنوز به «فکر ابزارآفرینی و نوآوری برای تقویت نظام تامین مالی مسکن» بود؛ امروز بانکها تقریبا تامین مالی مسکن را کنار گذاشتهاند. سهم مسکن از کل تسهیلات بانکی …
