امسال، اما دو موکب بیش از هر چیز نگاهها را به خود جلب کردهاند؛ یکی در عمود ۳۳۸ که با فضایی شبیه به حسینیه امام خمینی و قرار دادن تابوتی نمادین، حال و هوایی آکنده از دلتنگی و سوگ آفریده است.
دیگری در عمود ۵۳۳ که با بازسازی حسینیه امام خمینی (ره) در ابعاد واقعی، زائران را شگفتزده میکند. این موکب علاوه بر خدماترسانی، برنامههای فرهنگی، روایتگری و عزاداری را نیز در طول شب برگزار میکند. عمود ۳۳۸؛ جایی که اشکها بیاختیار جاری میشود
هنوز چند قدمی به موکب نرسیده، پرچمها و فضای متفاوت آن خبر میدهد که اینجا با دیگر موکبها فرق دارد. داخل موکب، فضایی شبیه حسینیه امام خمینی طراحی شده و در میانه آن، تابوتی نمادین قرار گرفته است صحنهای که بسیاری از زائران را بیاختیار به سکوت و اشک وا میدارد.
زائران یکی پس از دیگری وارد میشوند، فاتحهای میخوانند، دست بر تابوت میکشند و برخی نیز لحظاتی طولانی کنار آن میایستند. صدای نوحه در فضا پیچیده و اشک، زبان مشترک بسیاری از کسانی است که از این موکب عبور میکنند.
بعضی از زائران میگویند با دیدن این صحنه، خاطره روزهای تشییع و وداع دوباره برایشان زنده شده است. بسیاری نیز بدون آنکه کسی از آنها بخواهد، دقایقی مینشینند، قرآن میخوانند یا زیر لب زیارت عاشورا زمزمه میکنند. عمود ۵۳۳ حسینیهای که زائران را شگفتزده میکند
چند صد عمود جلوتر، در عمود ۵۳۳، صحنهای متفاوت انتظار زائران را میکشد، ساختمانی که با دقت فراوان و در ابعاد واقعی، شبیه حسینیه امام خمینی ساخته شده است.
بسیاری از زائرانی که برای نخستین بار وارد این موکب میشوند، در نگاه اول تصور میکنند وارد همان حسینیه معروف تهران شدهاند. معماری، چیدمان و فضای داخلی، شباهت زیادی به نمونه اصلی دارد و همین موضوع باعث شده این موکب به یکی از نقاط پربازدید مسیر تبدیل شود.
زائران پس از ورود، از بخشهای مختلف بازدید میکنند، عکس یادگاری میگیرند و بسیاری نیز دقایقی روی فرشهای حسینیه مینشینند تا خستگی راه را از تن بیرون کنند. در کنار خدمات پذیرایی، برنامههای عزاداری، سخنرانی، مداحی، روایتگری و رویدادهای فرهنگی نیز هر شب تا اذان صبح در این موکب برگزار میشود.
این مجموعه با عنوان «موکب مکتب شهید حاج قاسم سلیمانی» فعالیت میکند و شعار امسال آن «برخیز به خونخواهی» اعلام شده است. اربعین؛ جایی که خاطره و زیارت به هم میرسند
پیادهروی اربعین هر سال فقط با نذری، استراحتگاه و موکبهای خدماتی شناخته نمیشود این مسیر، صحنه خلق روایتهایی است که احساس، خاطره و فرهنگ را در کنار هم قرار میدهد.
دو موکب عمودهای ۳۳۸ و ۵۳۳ نیز از همین جنس هستند یکی با نمادی از وداع و دلتنگی، دل زائران را میلرزاند و دیگری با بازسازی دقیق حسینیهای آشنا، حس حضور در فضایی خاطرهانگیز را زنده میکند.
شاید به همین دلیل است که بسیاری از زائران، پس از عبور از این دو موکب، تنها یک جمله بر زبان دارند «اینجا فقط محل استراحت نبود بخشی از مسیر دل بود.»
