به گزارش شهرآرانیوز، دیپلماسی فرهنگی یکی از شاخههای مهم دیپلماسی است که هرچند از نظر جایگاه دیپلماسی جنبه رسمی ندارد و معمولا نقش آفرینی آن در مقایسه با شاخه جدی دیپلماسی که وزیر خارجه و دیگر مقامات این وزارتخانه آن را اجرایی میکنند، پائینتر است، اما تاثیرگذاری آن در ایجاد پیوندهای عمیق میان دو کشور بسیار مهم است.
با فراگیرشدن فضای مجازی در زندگی مردم دنیا ارتباطات میان انسانی مسیر هموارتری یافت و شما میتوانید با داشتن یک تلفن همراه هوشمند و اینترنت با دنبال کردن صفحات مورد علاقهتان به مناطق مختلف جهان سفر کنید.
این مقدمه را نوشتم تا به پستهای صفحه «Amirtravels» در شبکه اجتماعی اینستاگرام که حاوی گزارشهای «امیر چاووشی نجف آبادی» از سفر زمینی او با موتور سیکلت به افغانستان است، بپردازم.
امیر چاووشی از سفر خود به افغانستان که از شهر هرات آغاز میشود ۴۶ پست اینستاگرامی منتشر کرده است که بیشترین آن که گفتوگوی او با پلیس راهنمایی رانندگی کابل در منطقه شاه دو شمشیره این شهر است، ۵ میلیون و ۵۰۰ هزار بازدید گرفته است. در این گزارش به اهمیت دیپلماسی امیر در نزدیکی دو ملت ایران و افغانستان پرداختهایم.
افغانستان برای بسیاری از ایرانیان کشوری نزدیک است که در ذهن، دور مانده است. دو جامعه که دهههاست در کنار یکدیگر زندگی کردهاند، زبان و بخش بزرگی از میراث تاریخی و فرهنگی مشترک دارند و میلیونها افغانستانی نیز طی چند دهه در ایران زیستهاند؛ با این همه، تصویری که بخش مهمی از جامعه ایران از افغانستان دارد، لزوماً تصویری کامل، روشن و حاصل مواجهه مستقیم با زندگی مردم این کشور نیست.
بخش قابل توجهی از آنچه مخاطب ایرانی طی سالها درباره افغانستان دیده و شنیده، از دریچه جنگ، مهاجرت، طالبان، ناامنی، فقر و بحران گذشته است.
حتی پژوهشی که در سال ۲۰۲۶ بازنمایی افغانستانیها در سینمای ایران را بررسی کرده، نشان میدهد که در بسیاری از آثار قدیمیتر، شخصیت افغانستانی عمدتاً در حاشیه شهر، محیط کارگری و موقعیتهای بیثبات دیده شده و از عاملیت و تنوع اجتماعی محدودی برخوردار بوده است؛ هرچند این بازنمایی در سالهای اخیر پیچیدهتر شده است. پژوهش دیگری درباره بازنمایی مهاجران افغانستانی در شبکه اجتماعی X نیز از وجود گفتمانهای متفاوت و گاه طردکننده پیرامون …
