سهیلی درباره آثار خود گفت: «پنجره»، یک فیلم ۱۰۰ ثانیهای است که با کمک هوش مصنوعی ساخته شده و «روایت کیانا» بر اساس گفتوگو با دو بازمانده مدرسه تولید شده است.
این فیلمساز تصریح کرد: میناب در واقع روایت ۱۶۸ خانواده است که هرکدام داستانی با خود دفن کردهاند؛ باید پرسید چند فیلم کوتاه یا اثر سینمایی خوب ساخته شود که بتواند این درد تلخ را روایت کند؟
وی به تولید سالانه دهها فیلم درباره هولوکاست که سند معتبری ندارد در هالیوود و اروپا اشاره کرد و گفت: میناب سرشار از سند و روایتهای تازه است و برای آن باید خیلی بیشتر کار شود، اما کار درست و حسابی، نه سطحی و خرابکننده.
سهیلی درباره انگیزه ساخت فیلمها توضیح داد: وقتی ماجرای میناب پیش آمد، دوربین را برداشتم و رفتم؛ راه دیگری نداشتم. فیلم «پنجره» ایدهای بود که در مسیر به ذهنم رسید و با هوش مصنوعی ساختیم. «روایت کیانا» نیز روایت بمباران مدرسه از زبان دو بازماندهای است که از مدرسه خارج شده بودند.
در ادامه حتما بخوانید واکنش هنرجویان جوان به وطن از دریچه سینما ارزشمندتر از کیفیت فنی است
