به گزارش شهرآرانیوز، پرسپولیس این روزها بیش از آنکه شبیه تیمی باشد که خودش را برای یک فصل جدید آماده میکند، شبیه باشگاهی است که میخواهد گذشتهاش را پاک کند و از نو شروع کند.
تغییرات گسترده در فهرست بازیکنان، تغییر روی نیمکت و ورود چهرههای جدید، همه یک پیام مشخص دارند: قرار نیست پرسپولیس فصل گذشته را ادامه بدهد. اما مسئله دقیقاً از همینجا شروع میشود؛ آیا پرسپولیس واقعاً مشکلش را پیدا کرده یا فقط شکل تیم را عوض کرده است؟
پرسپولیس در فصل گذشته آن تیمی نبود که صرفاً با کمبود بازیکن شکست خورده باشد. مسئله عمیقتر بود؛ تیم در بخشهایی از فصل از نظر کیفیت بازی، انسجام و شخصیت مسابقه با استانداردی که از پرسپولیس انتظار میرود فاصله داشت. حالا باشگاه بهجای ترمیم تدریجی، سراغ یک جراحی نسبتاً بزرگ رفته است.
مهدی تارتار هم آمده تا این تیم جدید را بسازد؛ مربیای که طبیعتاً نمیتواند از همان روز اول انتظار داشته باشد همه قطعات کنار هم قرار بگیرند. خودش پیش از شروع فصل وعده سه جام داده است؛ وعدهای که شاید برای هوادار جذاب باشد، اما فوتبال را نمیشود با وعده جلو برد.
پرسپولیس در این تابستان فعال بوده و حتی در مقطعی صحبت از جذب هشت بازیکن جدید و ادامه تلاش برای تکمیل فهرست مطرح شد. اما تعداد خریدها بهتنهایی نشانه قدرت نیست.
سؤال مهمتر این است که آیا این خریدها کنار هم یک تیم ساختهاند؟
این همان جایی است که باید درباره پرسپولیس محتاط بود.
تغییرات زیاد همیشه نشانه پوستاندازی موفق نیست. گاهی تیمی که چندین بازیکن جدید میخرد، در واقع چند ماه زمان میخرد تا تازه بفهمد چه ترکیبی دارد. پرسپولیس، اما چنین فرصتی ندارد. در این باشگاه، مساوی …
