به گزارش شهرآرانیوز؛ سالهاست که نویسندگان در داستاننویسی دینی، از نگارش زندگینامههای داستانی خطی و تک بعدی درباره ائمه و یاران آنها؛ به خلق داستانهایی حرفهای منطبق با اصول داستاننویسی و توأم با پیرنگ و تم داستانی مشخص و بکر و دستنخورده دست پیدا کردهاند و از این بستر اقدام به خلق آثاری کردهاند که جای آنها در قفسه ادبی ایران معاصر خالی بوده است.
رمان «حاء مشدّد» روایتی از شهادت امام یازدهم، به قلم عترت اسماعیلی، در همین مسیر و با موضوع زندگانی حکیمه خاتون (س) و حدیثه خاتون (س) به نگارش درآمده است. داستانی که از روزهای پرالتهاب بعد از شهادت امام حسن عسکری (ع) و آغاز امامت امام زمان (عج)؛ روایت خود را شروع میکند و داستانش را با ماجرای تلاش خلیفه وقت برای یافتن امام عصر و به شهادت رساندن ایشان ادامه میدهد.
این کتاب روایتکننده بخشی از تاریخ و دوران امام حسن عسگری (ع) با سختی و مشقتهایی که بر ایشان گذشت و روزگاری پس از شهادت است، از هنگامهای که سربازان خلیفه به دنبال یافتن همسر و فرزند ایشان یعنی نرجس خاتون (س) و امام عصر (ع) حرمت عزادار را نگاه نمیدارند و بناست هر طور که شده آنان را بیابند. ماجرا از زبان چند زن و از زاویه دید هریک از آنها روایت میشود، زنانی که مردانی از خانوادهشان به دنبال ظلمی دیگر در حق اولاد پیغمبرند و از دیدن این بیرحمیها در عذاب هستند.
«حاء مشدّد» داستانی است که از چند منظر برای مخاطب خود حرفهای تازهای دارد. نخست اینکه این داستان روایتی از زندگی و زمانه دو امامی را طرح میکند که در میان مردم آنطور که باید و شاید درباره زندگی ایشان شناخت حاصل نشده است. این به معنای آن است که اسماعیلی …
