به گزارش شهرآرانیوز، سکینه اگر تنها حالتی درونی تلقی شود، بخش مهمی از معنای آن نادیده گرفته میشود. جامعه علاوه بر قانون، ساختار و قدرت بیرونی، دارای یک روان جمعی است که از امیدها، ترسها، اعتمادها، نگرانیها و احساس امنیت یا ناامنی شکل میگیرد. وقتی اضطراب در این روان جمعی منتشر شود، میتواند به بیاعتمادی، تردید و گسست اجتماعی منجر شود و توان تصمیمگیری و مقاومت جامعه را کاهش دهد. در مقابل، سکینه میتواند نقطه مقابل این زنجیره باشد و مانع گسترش ترس و اضطراب شود.
در «أَنْزَلَ السَّکِینَةَ» در قرآن سکینه چیزی نیست که انسان صرفا با تمرین روانشناختی تولید کند؛ عطیهای است که از افق بالاتر وجود بر قلب فرود میآید. اما این نزول، انسان را منفعل نمیکند؛ برعکس، او را از درون فعال میسازد.
آرامش مؤمنانه از قلب انسان آغاز میشود، اما در آن متوقف نمیماند. فردی که آرامش درونی بیشتری دارد، در شرایط بحرانی تصمیمهای سنجیدهتری میگیرد و رفتار متعادلتری از خود نشان میدهد. رفتار سنجیده نیز میتواند اعتماد ایجاد کند و اعتماد، زمینهساز انسجام اجتماعی شود. از این منظر، سکینه یکی از زیرساختهای پنهان مصونیت اجتماعی است؛ زیرا جامعهای که اعضای آن از درون فرو نریختهاند، در برابر فشارهای بیرونی نیز مقاومتر خواهد بود.
در ادامه، قرآن افق نگاه مؤمن را فراتر از محاسبات انسانی میبرد: «وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ». این آیه یادآوری میکند که واقعیت تنها به آنچه انسان میبیند و میتواند محاسبه کند محدود نیست. انسان همه نیروها و اسباب مؤثر در حوادث را نمیشناسد و نمیتواند آینده را بهطور کامل پیشبینی کند؛ اما هیچیک از این نیروها خارج از علم و تدبیر الهی نیستند.
در ادامه حتما بخوانید سه توصیه آیتالله سیدعبدالکریم کشمیری (ره) برای برآورده شدن …
