به گزارش شهرآرانیوز؛ گوشی موبایل را در دست میگیریم و با هر بار بالا و پایین کردن صفحه، چشممان به تصاویر پر زرق و برقی میافتد که گویی هیچ غمی در آنها راه ندارد. لبخندهای پهن، سفرهای رویایی و هدایای گرانقیمت، ناخودآگاه این سوال را در ذهنمان بیدار میکند که چرا سهم ما از زندگی اینگونه نیست؟ این همان نقطه آغاز تلهای است که روانشناسان آن را مقایسه اجتماعی در عصر فضای مجازی مینامند؛ تلهای که آرامآرام رضایت ما را از شریک زندگیمان میبلعد.
انسان به طور ذاتی برای ارزیابی جایگاه خود به محیط پیرامونش نگاه میکند، اما شبکههای اجتماعی این ویژگی طبیعی را به یک بحران تبدیل کردهاند. زهرا گیوی، روانشناس و زوجدرمانگر، ریشه این بحران را در تفاوت میان واقعیت و نمایش میداند و میگوید: «از نظر روانشناسی انسان وقتی میخواهد وضعیت خودش را ارزیابی کند، دست به مقایسه اجتماعی میزند. اما الان که فضای مجازی و اینستاگرام وجود دارد، این اتفاق خیلی پررنگتر شده است؛ چرا که آدمها معمولا لحظههای ناب و بخشهای بسیار مطلوب زندگیشان را به اشتراک میگذارند، نه واقعیت کامل زندگیشان را.»
این نمایشهای دستچین شده، به مرور زمان یک خطای شناختی بزرگ در ذهن مخاطب ایجاد میکنند. ما با تماشای این تصاویر گمان میکنیم خوشبختی یک استاندارد واحد دارد که ما از آن جا ماندهایم. این زوجدرمانگر در تحلیل این خطای دیداری توضیح میدهد: «ما با یک تصویر غیرمعمول و غیرواقعی از زندگی دیگران مواجه میشویم. عکسها و فیلمهایی را میبینیم و با خودمان میگوییم واقعا کل زندگی آدمها تا این حد خوب و بینقص است و ما این وسط بدبختیم؟ فکر میکنیم همه مشکلات و تنگناهای مالی فقط برای ما در این دنیا اتفاق میافتد.» درباره یکی از مخربترین انواع مقایسه
یکی از مخربترین انواع مقایسه، نگاه کردن به دستاوردهای ظاهری دیگران و نادیده گرفتن داشتههای خود است. فضایی که در آن ارزش یک رابطه با معیارهای مادی سنجیده میشود. گیوی با اشاره به آسیبهای تماشای منفعلانه این محتواها میگوید: «ما دچار مقایسه …
