امروزه بسیاری از غذاهای کامل و سالم که در گذشته مصرف میشد تا حد زیادی با غذاهای فوق فرآوری شده جایگزین شدهاند. خوراکیهایی که سرشار از قند، نمک و انواع ناسالم چربی هستند و به اصطلاح هله هولهها یا جانک فودها را تشکیل میدهند، اما چرا ما به خوردن آنها ادامه میدهیم؟ به گزارش همشهری آنلاین دلیلی که بدن ما هوس این غذاها را میکند این است که آنها مملو از موادی هستند که مراکز لذت در مغز ما، یا به اصطلاح پزشکی «مسیر پاداش دوپامین» را تحریک میکنند، یعنی همان کاری که مواد روانگردان خیابانی مانند کوکائین انجام میدهند.
وقتی غذاهای فوق فرآوریشدهای مصرف میکنیم که بسیار خوشطعم هستند، مانند غذاهای بسیار شیرین یا نوشابه و غیره، دوپامین که ناقل عصبی ایجاد کننده احساس خوشی است، باعث میشود در کوتاهمدت احساس بهتری داشته باشید و این چرخه تمایل شما به خوردن دوباره آن غذا را تقویت میکند.
افراد روی این اثر کوتاهمدت تمرکز میکنند و پیامد بلندمدت آن را نادیده میگیرند در حالی که غذای ناسالم به میکروبیوم (میکروبهای طبیعی و سودمند) روده آسیب میرساند و سلامت روان را هم دچار مشکل میکند. این غذاها باعث افزایش التهاب در بدن ، افت خلق و خو و افزایش اضطراب میشوند.
مشکل وقتی پیچیدهتر میشود که افراد احساس استرس و اضطراب میکنند و به سمت یک بسته آبنبات یا یک بسته چیپس دست دراز میکنند. استرس مدارهای عادت را در مغز تقویت میکند. هورمون گرسنگی
وقتی هوس هله هولهها میکنیم، همراه با ترشح دوپامین در مغز، معده ما گرلین، معروف به «هورمون گرسنگی»، تولید میکند که باعث میشود به دنبال هله هولههای پرکالری برویم. و پس از ارضای هوس خود، دوپامین دوباره آزاد میشود که یک حلقه تقویت مثبت ایجاد میکند.
یک ناقل عصبی دیگر نیز در این امر نقش دارد، سروتونین است که «هورمون شادی» نیز نامیده میشود. برخی از غذاهایی که هوس میکنیم سرشار از کربوهیدرات هستند که میتوانند سروتونین را افزایش دهند. در کوتاهمدت، این غذاها میتوانند باعث شوند کمی احساس بهتری داشته باشیم، اما این یک تقویت خلق و خوی موقت است …
