یکی از مهمترین ابزارهای آمریکا در جنگ با ایران، زمینهسازی ناآرامیهای داخلی بر اثر وضع نامطلوب معیشتی و مدیریت اعتراض مردم به سمت آشوب است.
به گزارش خبرگزاری مهر، در حال حاضر، تقابل ایران و آمریکا با تداوم انسداد تنگه هرمز و ناتوانی آمریکا در رسیدن به اهداف خود دنبال شده و در مقابل، ایران ضربات موثری به پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه وارد کرده است. ادامه این شرایط بهنفع دولت ترامپ نیست؛ چرا که افکار عمومی و نخبگانی آمریکا بهویژه، رسانهها و افراد شاخص حزب دموکرات از ترامپ، پایان جنگ را مطالبه میکنند و ترامپ اصلاً نمیخواهد جنگ را در زمانی به اتمام برساند که همه او را بازنده جنگ میدانند.
از سوی دیگر، تجربه تاریخی روابط ایران و آمریکا نشان داده است، دولت آمریکا هرگاه در رویارویی مستقیم نظامی، نتوانسته اهداف خود را محقق کند، نبرد را وارد عرصه اقتصادی کرده است. این موضوع در اظهارات ترامپ و برخی مقامات دولت آمریکا مانند اسکات بسنت، وزیر خزانهداری و مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا نیز مشهود است.
تصویر(۱): گزارش پایگاه خبری آسوشیتد پرس از تغییر استراتژی ترامپ پس از ناکامی نظامی[۱]
فشار اقتصادی برای دولت آمریکا نهتنها عاملی برای فشار به حاکمیت، بلکه عاملی باهدف افزایش نارضایتی در بین مردم و مدیریت اعتراضات به سمت آشوب است. امری که آمریکا در سالیان گذشته و با استفاده از مزدوران رسانهای و نفوذیهای آموزشدیده داخلی، تبحر زیادی در آن کسب کرده است.
بنابراین، یکی از نقاط حساس که دشمن در ادامه نبرد حیاتی روی آن تمرکز کرده و برنامههایی برای آن دارد، ضربهزدن به وضعیت معیشتی کشور و سوء استفاده از آن برای اهداف خود است. در این شرایط دولت میتواند در کنار برنامهریزیهای بلندمدتی که برای اصلاح وضع اقتصادی انجام میدهد، برخی اقدامات کمهزینه و با اثربخشی سریع را در دستور کار قرار دهد تا بخشی از فشار اقتصادی را از روی مردم برداشته و تابآوری عمومی جامعه به خصوص اقشار کمبرخوردار را افزایش دهد: پرداخت تسهیلات قرضالحسنه ۵ میلیون تومانی بهازای هر نفر (مشابه وام یک میلیون تومانی کرونا) و بازپرداخت آن از محل کالابرگ: در سال ۱۳۹۹ دولت به دلیل رکود نسبی ایجادشده از شرایط خاص کرونا، امکان دریافت تسهیلات یک میلیون تومانی قرضالحسنه برای سرپرستان …
