سیلاب مهیبی که صبح چهارشنبه ۴ شهریور (۲۶ اوت) از دل کوههای هیمالیا سرازیر شد و روستاهای مرزی نپال و تبت را درنوردید، در روزهای بعد به یکی از مرگبارترین بلایای طبیعی تاریخ این منطقه تبدیل شد. اما آنچه این فاجعه را از سایر بلایا متمایز میکند، معمای علمی پشت پرده آن است. آیا یک زمینلرزه این فاجعه را کلید زد؟ آیا فروپاشی یک یخچال طبیعی غولپیکر بود؟ یا یک بهمن یخی عظیم که از ارتفاعات رها شد و زنجیرهای از ویرانی را به راه انداخت؟ در این گزارش، با تکیه بر آخرین یافتههای علمی و تصاویر ماهوارهای، پرده از راز این فاجعه برمیداریم. نقطهصفر فاجعه؛ منطقه لانگتانگ و قله لیرونگ
منطقه لانگتانگ در شمال نپال، یکی از زیباترین و در عین حال خطرناکترین نقاط هیمالیا است. قله لیرونگ (Langtang Lirung) با ارتفاع ۷۲۳۴ متر، بر فراز این منطقه خودنمایی میکند و یخچالهای عظیم آن، رودخانههای پرآبی را تغذیه میکنند که به سمت جنوب جاری میشوند. در روز چهارشنبه، نقطهصفر فاجعه در همین منطقه – در فاصله حدود ۱۵ کیلومتری غرب محل وقوع سیلاب – رقم خورد.
تحلیلگران مرکز بینالمللی توسعه یکپارچه کوهستان (ICIMOD) با مقایسه تصاویر ماهوارهای روز ۲۴ و ۲۶ اوت، متوجه تغییرات چشمگیری در بخش انتهایی یکی از یخچالهای این منطقه شدند. بخش بزرگی از یخچال که در ارتفاع حدود ۵۲۰۰ متری قرار داشت، به طور کامل ناپدید شده و به جای آن، انبوهی از سنگ و یخ در کف دره قابل مشاهده بود. دانشمندان تخمین میزنند که این توده یخی، مساحتی حدود ۶۰۰ متر (۲۰۰۰ فوت) داشته و پس از جداشدن، مسافتی حدود ۱۲۰۰ متر (۴۰۰۰ فوت) را تا کف دره سقوط کرده است. مشخصه جزئیات موقعیت یخچال نزدیک قله لانگتانگ لیرونگ، شمال نپال ارتفاع یخچال قبل از فروپاشی حدود ۵۲۰۰ متر ارتفاع سقوط حدود ۱۲۰۰ متر عرض توده جدا شده حدود ۶۰۰ متر فاصله از محل سیلاب حدود ۱۵ کیلومتر مسیر حرکت جهت شمالغربی به سمت رودخانه لهنده از گمانهزنی زمینلرزه تا کشف فروپاشی یخچال
ساعات اولیه پس از فاجعه، با توجه به ثبت یک لرزش در منطقه، بسیاری گمانهزنی از وقوع زمینلرزه را مطرح کردند. سازمان زمینشناسی آمریکا (USGS) در ابتدا یک زمینلرزه به بزرگی ۴٫۴ ریشتر را در منطقه ثبت کرده بود. مقامهای نپال نیز احتمال دادند …
