سپاهان در هفتههای دوم و سوم مقابل دو مدعی اصلی قهرمانی، تراکتور و استقلال، شکست خورد؛ دو مسابقهای که ایرادهای مختلفی را در ساختار این تیم آشکار کرد.
حسین حسینی درون دروازه آن آرامش همیشگی را نداشت، خط دفاعی در مقاطعی متزلزل نشان داد و غیبت ریکاردو آلوز نیز باعث شد سپاهان در میانه میدان از خلاقیتی که برای شکستن خطوط دفاعی رقبا نیاز دارد، محروم باشد. در خط حمله نیز موقعیتهایی که برابر تراکتور از دست رفت، نشان داد مشکل فقط در خلق موقعیت خلاصه نمیشود و طلاییپوشان برای تبدیل فرصتها به گل به یک تمامکننده مطمئن نیاز دارند.
با چنین پیشزمینهای، انتظار میرفت محرم نویدکیا برای بازی با گلگهر دست به تغییرات فراوان بزند؛ اما سرمربی سپاهان تصمیم دیگری گرفت. او تنها یک تغییر در ترکیب اصلی ایجاد کرد و کسری طاهری را جایگزین رضا جعفری کرد.
این تصمیم در نهایت مهمترین تفاوت سپاهان در هفته چهارم بود.
کسری؛ همان قطعهای که سپاهان کم داشت
طاهری که پس از پایان هفته نخست به سپاهان اضافه شده بود، فرصت چندانی برای هماهنگی با تیم نداشت. او در دیدار برابر تراکتور تنها یک نیمه به میدان رفت و در بازی با استقلال نیز از روی نیمکت وارد زمین شد.
با این حال، نشانههایی از توانایی این مهاجم جوان دیده میشد. طاهری مقابل استقلال در شرایطی که سپاهان نمایش چندان خوبی نداشت، خطرناکترین موقعیت تیمش را با یک حرکت فردی خلق کرد؛ اتفاقی که نشان میداد او میتواند همان مهاجمی باشد که طلاییپوشان برای حل معضل گلزنی به آن نیاز دارند.
فرصت حضور در ترکیب اصلی برابر گلگهر سرانجام به طاهری رسید و او برای اثبات خودش حتی به ۱۰ دقیقه هم احتیاج نداشت.
در دقیقه هفتم، مهاجم جوان سپاهان با ضربهای زمینی و دقیق به گوشه مخالف دروازه، قفل بازی را باز کرد. اما این پایان کار نبود. طاهری در دقیقه ۳۸ بار دیگر در موقعیت گل قرار گرفت و این بار با استفاده از پاس آریا یوسفی، از سمت دیگر محوطه جریمه توپ را وارد دروازه کرد.
دو گل با دو مدل متفاوت، اما یک پیام مشترک؛ سپاهان حالا مهاجمی دارد که در محوطه جریمه به اندازه کافی بیرحم است.
محرم این بار به بازیکنانش پشت نکرد
شاید مهمتر از نتیجه مسابقه، واکنش نویدکیا به دو شکست قبلی بود.
او میتوانست …
