سریال «کوری» از جدیدترین آثار شبکه نمایش خانگی است که با محمور یکی از معضلات اجتماعی ساخته شده است. محمد صابری روزنامهنگار و نویسنده سینمایی با نگاهی به سه قسمت ابتدایی این سریال یادداشتی را به نگارش درآورده است.
یادداشت را در زیر میخوانید:
«قضاوت درباره کیفیت نهایی یک سریال، پس از تماشای تنها سه قسمت ابتدایی کمی زود به نظر میرسد بهخصوص که در میان مجموعههای شبکه خانگی در همین سالهای اخیر، کم نبودهاند نمونههایی که آغازی پرانتقاد داشتند و در ادامه توانستند گلیم خود را از آب بیرون بکشند و در مقابل بودهاند نمونههایی که در قسمتهای ابتدایی مخاطب را به هیجان آوردند و در پایان آب سردی بر شعله اشتیاق آنها برای ثبت خاطرهای خوب از یک روایت تماشایی، ریختند! با علم به این واقعیت اما هر سریالی، در همان قسمتهای ابتدایی خود، بخش قابل توجهی از ظرفیتها و حتی نقاط احتمالی ضعف و سقوطش را عیان میکند و اتفاقا براساس همین مختصات است که مخاطب چه آگاهانه و چه ناآگاهانه، تصمیم به پیگیری سریال و یا انصراف از دنبال کردن روایت آن میگیرد.
«کوری» سریال تازه سجاد پهلوانزاده است که از سه هفته قبل در کنداکتور پخش فیلمنت قرار گرفته و در کنار نام کارگردان، بهپشتوانه کارنامه تهیهکنندهاش یعنی کاظم دانشی، از همان نقطه ابتدایی سریالی کنجکاویبرانگیز به نظر میرسید.
پهلوانزاده پیشتر و پس از سالها تجربهاندوزی در حوزه تدوین سینما، با سریالهای «سقوط» و «حیثیت» و حتی ۲ اپیزود متفاوت از مجموعه «اهل ایران»، ثابت کرد که علاقهای جدی برای ورود به میدان کارگردانی دارد و حالا پس از «کوری» میتوان جدیتر از علاقهمندیاش به سوژههای ملتهب و خاص هم گفت. کاظم دانشی اما هم در مقام کارگردان و فیلمنامهنویس و هم در مقام تهیهکننده، تا به امروز شمایلی متفاوت از خود ارائه کرده که اصلیترین ویژگی این شمایل، علاقهمندی به کنکاش و روایتگری بر مبنای پروندههای قضایی واقعی است. کنکاشی که همین روزها بخشی از ماحصلش در قالب فیلم سینمایی «زندهشور» روی پرده سینماهاست و سریال «کوری» را هم میتوان متأثر از همان رویکرد به تماشا نشست.
پس تا همینجا سریال «کوری» ۲ ویژگی مهم دارد. یکی ثبات قدم عوامل اصلیاش برای روایت یک سوژه ملتهب و مهمتر از آن …
