اطلاعات
غلامحسین مقیمی در یادداشتی در روزنامه اطلاعات نوشت:
این روزها خبر از گرانشدن قبض برق در رسانهها در شرایطی منتشر میشود که بهعنوان یک کنشگر صنعت برق باید توضیحاتی در مورد آن ارائه کنم:
۱- از سال ۱۳۸۳ برنامه سوم توسعه با توجه به سیاستهای ابلاغی و خروج دولت از پرداخت یارانه به برق، سرمایهگذاری در تولید برق به بخش خصوصی واگذار شد و دولت حق نداشت که سرمایهگذاری جدید در تولید برق انجام دهد و با توجه به روشهای که در دنیا مرسوم بود سرمایهگذاران وارد حوزه تولید برق شدند بهگونهای که امروز بیش از ۶۵ درصد برق تولید متعلق به آنهاست. وزارت نیرو برق این نیروگاهها را خریداری میکند و برق را ارزان به مشترک میفروشد اما توان پرداخت صورت حساب سرمایهگذاران نیروگاهی را ندارد. به همین دلیل، سرمایهگذاری حاضر نیست در این حوزه سرمایهگذاری کند.
۲- نرخ انواع کالا و خدمات از سال ۱۳۸۴ تا ابتدای سال ۱۴۰۴ بیش از ۱۲ هزار و ۵۰۰ درصد رشد کرده ولی تعرفه مصرف برق فقط ۱.۵۳۳ درصد رشد کرده که ۸ برابر کمتر از نرخ تورم است. این درحالی است که که تمام هزینه های نیروگاه بهجز حقوق و مزایا به ارز محاسبه میشود و هزینه فروش یک کیلووات ساعت برق کمتر از نصف قیمت یک برگ دستمال کاغذی است. وقتی کالای به این ارزش بهفروش میرسد صرفهجویی معنا ندارد.
۳- توجه کنیم یک کیلوات ساعت برق در سال ۱۳۸۴ فقط ۱۰۲ ریال و قیمت یک قرص نان سنگک ۵۰ ریال بوده است، ولی اکنون …
