در بخشی از بیانیه خانه سینما آمده است:
مجلس شورای اسلامی در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، کلیات طرح «مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و دولتها یا نهادهای بیگانه در کشور» را با ۱۸۳ رأی موافق به تصویب رساند. دربخشهایی از این مصوبه مجموعه فعالیتهای فرهنگی و هنری از جمله تولید فیلم، سریال، مستند، تئاتر، موسیقی و کتاب را هدف قرار داده و موجبات نگرانی عمیق اصحاب فرهنگ و هنر به ویژه سینما شده است.
خانه سینما در این بیانیه با اشاره به تورم پنج ماهه سال ۱۴۰۵ ، درجات سوءتغذیه و خط فقر یادآوری کرده است که بهسختی میتوان به اولویتهایی از این دست پرداخت، مگر آنکه به صداقتِ تدوینگران و اشرافِ تصویبکنندگان بر معیشتِ مردم، تردیدی جدی روا داریم.
در مادهای از این طرح ناسنجیده، آثاری را که «چهره سیاه از ایران» ارائه دهند، مشمول مجازات میداند. با این حال، هیچ تعریف شفاف و حقوقی مشخصی از واژه کشدار «سیاهنمایی» ارائه نشده است. این ابهام، تشخیص مصداق را به سلیقه نهادهای نظارتی واگذار میکند و هر اثر نقادانه یا واقعگرای اجتماعی را در معرض اتهام قرار میدهد. تجارب پیشین به خوبی آشکار می کند و نشان داده که مفهوم «سیاهنمایی» در ایران بهراحتی به هر نقد اجتماعی یا نمایش آسیبهای جامعه تعمیم داده میشود.
مصوبه با تهدید به مجازاتهای سنگین، عملاً هنرمندان را از پرداختن به موضوعات اجتماعی، تاریخی یا سیاسی بازداشته، سینما و هنر را از کارکرد اصلی خود یعنی نقد، آگاهیبخشی و بازنمایی واقعیتهای جامعه تهی میکند. هنر همواره آینه تمامنما از جامعه بوده؛ محدود کردن آن به تصویرگری صرفاً آرمانگرایانه، گسست نهاد هنر از زیستجهان مردم را رقم میزند.
اصل بیست و چهارم قانون اساسی، نشر افکار را آزاد میداند و تنها محدودیت آن را «مخالف با موازین اسلامی» یا «مضر به حقوق عمومی» میداند. عنوان مبهم و کشدار «سیاهنمایی» را بهسختی میتوان در این چارچوب تعریف کرد. افزون بر این، محرومیت مادامالعمر، با اصل کرامت انسانی و حق اشتغال که در اصول متعدد قانون اساسی بدان اشاره شده، در تعارض آشکار است.
در یک کلام، این مصوبه نه تنها گامی در جهت حل مسائل (بخصوص امنیتی) و بحران های فرهنگی کشور نیست، بلکه با رویکردی همراستا با دشمنان این سرزمین با جرم …
