با وجود ادامه درگیری در ایران و تنگه هرمز، بحث درباره درسهای این جنگ برای آمریکا از هماکنون آغاز شده است. به گزارش نشریه فارن پالسی، مجموعهای از تحلیلهای امنیتی بر کاستیهای عملیات آمریکا تمرکز کردهاند؛ از آماده نبودن برای اختلال در انتقال نفت و کودهای شیمیایی گرفته تا کمبود ذخایر مهمات هدایتشونده و رهگیرها، ناتوانی در مقابله مؤثر با پهپادهای ارزانقیمت یکطرفه و کمبود مینروبها.
با این حال، نشریه آمریکایی گزارش داده است که این مشکلات علت اصلی شکست آمریکا در تنگه هرمز نیستند. حتی اگر این کمبودها پیش از جنگ برطرف شده بود، بعید بود دولت ترامپ بتواند اهداف اولیه خود، از جمله تغییر حکومت ایران، نابودی توان حملات دوربرد ایران و ایجاد تغییرات اساسی در سیاست ایران درباره برنامه هستهای و نیروهای همسو در منطقه را محقق کند.
به نوشته این تحلیل، ذخایر بیشتر مهمات یا آمادگی بهتر برای کمبود نفت شاید میتوانست بمباران را طولانیتر و فشار اقتصادی را بیشتر کند، اما دلیلی وجود ندارد که هفت ماه بمباران یا محاصره بتواند کاری را انجام دهد که نزدیک به ۶ ماه درگیری نتوانسته است. نشریه آمریکایی نتیجه محتمل را یک شکست راهبردی میداند که در آن ایران آزادی عمل بیشتری برای غنیسازی هستهای، کنترل بیشتر بر تنگه هرمز و در نتیجه نفوذ گستردهتر بر کشورهای حاشیه خلیج فارس به دست میآورد.
بر اساس این گزارش، برتری فنی در حوزه نظامی نمیتواند ضعف راهبردی در تعیین اهداف غیرممکن را جبران کند. در این چارچوب، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، سه مأموریت دشوار و عملاً دستنیافتنی برای ارتش تعیین کرده است.
نخستین مأموریت، تغییر حکومت بدون عملیات زمینی بود. نویسنده با مرور نمونههای تاریخی از بمباران لندن در جنگ جهانی دوم، بمباران گسترده آلمان و جنگ ویتنام استدلال میکند که جنگهای بزرگ تاکنون نشان دادهاند قدرت هوایی بهتنهایی بهندرت میتواند باعث فروپاشی یک حکومت شود. حتی در مورد صربستان نیز بمباران ناتو در ژوئن ۱۹۹۹ پایان یافت، اما حکومت این کشور بیش از یک سال بعد و در پی ناآرامیهای داخلی سقوط کرد.
دومین مأموریت، از بین بردن توان موشکی …
