بومی‌سازی به سبک نتفلیکس

در ادبیات توسعه، گاه گفته می شود کشورها بیش از آنکه فناوری را وارد کنند، مدل وارد می کنند؛ مدلی که اگر با اقتضائات بومی سازگار نشود، دیر یا زود به پوسته ای شبیه نمونه اصلی تبدیل خواهد شد؛ ظاهری آشنا، اما با کارکردی متفاوت. این گزاره را می توان درباره صنعت نمایش آنلاین نیز به کار برد. آنچه امروز در ایران با عنوان پلتفرم های نمایش خانگی شناخته می شود، بی شک از تجربه جهانی سرویس هایی مانند نتفلیکس، HBO Max و آمازون پرایم الهام گرفته است، اما پرسش اساسی این است که آیا آنچه بومی شده، فناوری و فلسفه این پلتفرم هاست یا تنها فرم آنها؟ در نگاه نخست، شباهت ها چشمگیر است؛ صفحه ای مملو از پوستر فیلم و سریال، امکان خرید اشتراک، آرشیوی گسترده از آثار و تولیدات اختصاصی. اما با فاصله گرفتن از این ظاهر، تفاوت ها یکی یکی خود را آشکار می کنند؛ تفاوت هایی که بیش از آنکه به بودجه یا تعداد مشترکان مربوط …