در جنگ شناختی، هدف اصلی دشمن الزاما تصرف سرزمین یا انهدام زیرساخت ها نیست، بلکه تغییر ادراک، تضعیف اعتماد و فرسایش اراده جمعی است. در این چارچوب، کاهش تاب آوری اجتماعی گامی حیاتی در این نبرد است، زیرا جامعه ای که اعتماد، انسجام و امید راهبردی خود را از دست بدهد، در برابر فشارهای گسترده، آسیب پذیرتر خواهد شد.
دشمن برای آنکه فشارهای معیشتی و اقتصادی را به ابزاری برای فرسایش درونی تبدیل کند، از محورهای عملیاتی زیر بهره می برد:
۱) بزرگ نمایی بحران و القای بن بست و ترسیم آینده ای تاریک و غیرقابل اصلاح.
۲) انتشار شایعات درباره کمبود، ورشکستگی یا ناامنی اقتصادی.
۳) تحریک هراس و رفتارهای توده ای در خرید، پس انداز یا بازارها.
۴) تبدیل نارضایتی های واقعی معیشتی به بی اعتمادی فراگیر.
۵) دوقطبی سازی جامعه و تخریب احساس مسوولیت مشترک.
در این وضعیت، شهروندان نه تنها نسبت به نهادهای …
