برگزاری نشست های تخصصی اخیر پیرامون آسیب شناسی سیاستگذاری و عملکرد رسانه در دولت های مختلف جمهوری اسلامی ایران - با حضور نمایندگان و متولیان ارتباطی ادوار گوناگون- فرصتی مغتنم و در عین حال تأمل برانگیز برای واکاوی تاریخی یک چالش پایدار فراهم آورد. فراتر از قرائت های دوره ای و تفاوت در رویکردهای اجرایی دولت ها، بازخوانی این تجارب آشکار می سازد که با یک گره گاه ساختاری و مفهومی مشترک در نظام ارتباطی مواجهیم. این هم اندیشی بهانه ای شد تا فارغ از صورت بندی های مقطعی، به لایه های بنیادین تر این بحران پرداخته شود. بحران ارتباطات عمومی را نباید صرفا با کمبود خبر، ضعف کانال های انتشار یا تأخیر در صدور اطلاعیه ها توضیح داد. مساله اصلی، گسست در رابطه میان نهادهای تصمیم گیر، رسانه ها و مردم است. در چنین وضعیتی، افزایش حجم خبرها الزاما به افزایش اعتماد منجر نمی شود؛ به ویژه هنگامی که پیام رسمی با آنچه …
