در طول تاریخ همه کشورها دارای روابط خارجی بوده اند، اما همه آنها توانایی ابتکار و خلاقیت در سیاست خارجی را نداشته اند. ابتکار به معنای توانایی یک کشور در طراحی و اجرای سیاست های خارجی در صحنه بین المللی و منطقه ای است. این در حالی است که بسیاری از رفتار کشورها مربوط به شرایط زمانی، مکانی یا فشارهای بیرونی است. کشوری که در روابط خارجی ابتکار عمل دارد، اقدامات او دارای ویژگی هایی است:
1- اهداف و برنامه های دیپلماتیک خود را خودش تعیین می کند.
2- پیشنهادهای جدیدی به سایر کشورها برای همکاری، صلح یا توافق ارایه می دهد.
3- نقش فعالی در حل مسائل منطقه ای و بین المللی ایفا می کند.
4- تلاش می کند بر روند رویدادها اثر بگذارد، نه اینکه فقط از آنها تاثیر بپذیرد.
برای اینکه یک کشور بتواند در روابط خارجی خود ابتکار عمل داشته باشد، باید مجموعه ای از توانمندی های داخلی و خارجی را در اختیار …
