صفحه سیاست-
جواد مزدآبادی کارگردان فیلم سینمایی «سگمار» که این روزها در گروه «هنروتجربه» در حال اکران است درباره ایده اولیه شکلگیری این فیلم توضیح داد: من فعالیت سینمایی خود را حدود سی سال پیش با فیلم کوتاه آغاز کردم و وارد عرصه حرفهای شدم. همواره سعی کردم فیلمکوتاهسازی را فراموش نکنم؛ به همین دلیل در لابهلای ساخت سریالها و فیلمهای بلند، هرگاه فرصت دست دهد، به سراغ پروژههای شخصی و دغدغهمند خود میروم. همچنان سالانه دو تا سه فیلم کوتاه تولید میکنم. در یکی از همین فیلمهای کوتاه، با لوکیشنی بسیار خاص آشنا شدم؛ روستایی متروکه در حاشیه شهرری، نزدیک حسنآباد قم که از حدود پنجاه تا شصت سال پیش کاملاً خالی از سکنه شده بود. تمام بناهای آن کاهگلی و بخشی نیز تخریب شده بود، اما فضایی بسیار وسیع و تأثیرگذار داشت. با خود گفتم این جغرافیا چقدر منحصربهفرد است و چه ظرفیت دراماتیک بالایی میتواند داشته باشد. وی افزود: در آن فضای خوفناک، به نظرم رسید که قصه «سگمار» میتواند بهخوبی در این بستر شکل بگیرد. از همین رو، نگارش فیلمنامهای را آغاز کردم که ماجرای ۲ مارگیر را روایت میکند که قصد صید موجودی عجیب به نام سگمار را دارند.
این کارگردان درباره فضای فیلم و رویکرد کلی آن اظهار کرد: در این فیلم، خود جغرافیا بهعنوان یک کاراکتر مستقل حضور دارد. من همیشه به دنبال قصهای هستم که هم برای مخاطب جذاب باشد و هم لایههای معنایی عمیقی داشته باشد تا تماشاگران متفکر بتوانند در طول فیلم به کشف آنها بپردازند. «سگمار» از این قاعده مستثنی نیست؛ داستانی کششی، دلهرهآور و عاشقانه در فضایی خشن روایت میکند که بیننده را مجذوب خود میکند، اما هرچه پیش میرویم، متوجه میشویم که ماجرا فراتر از شکار یک موجود ترسناک است و لایههای دیگری از حقیقت درباره جهان پیرامون آشکار میشود. به نظر من، سینمای مطلوب دقیقا همان است که بتواند هم مخاطب را جذب کند و هم از محتوای عمیق و معنادار برخوردار باشد.
وی در پاسخ به این پرسش که چه ویژگیهایی این فیلم را از جریان رایج سینمای ایران متمایز کرده است، گفت: مفهوم، اجرا، لوکیشن متفاوت، بودجه محدود و داستان نو و غیرتکراری، همگی دستبهدست هم دادهاند تا اثری خارج از رویه معمول سینمای ایران خلق شود. در حالی که اغلب آثار تجاری به …
