صفحه سیاست-
رانش زمین در شهرستان گیرونگ در جنوبغرب چین، در نزدیکی مرز نپال، یک لغزش معمولی دامنهای نبود. در این حادثه، ریزش یخ و سنگ با حجم زیادی از رسوبات و آب ترکیب شد و در مدت کوتاهی به جریان واریزهای پرقدرت تبدیل شد.
گیرونگ در دامنه جنوبی هیمالیا قرار دارد؛ منطقهای که یخچالها، دریاچههای یخچالی، رودخانههای متعدد و دامنههای ناپایدار، آن را به یکی از فعالترین پهنههای زمینشناختی تبدیل کردهاند. تغییرات دما، ذوب یخ و فرسایش رودخانهای نیز دائماً بر ناپایداری منطقه اثر میگذارند. اختلاف ارتفاع؛ موتور شتابگیری توده ریزشی
ارتفاع کوه پشت منطقه آسیبدیده به حدود ۶۷۸۱ متر میرسد، در حالی که منشأ احتمالی بهمن یخ و سنگ در ارتفاع نزدیک به ۵۰۰۰ متر و بندر گیرونگ در ارتفاع حدود ۱۸۳۰ متر قرار دارد.
این اختلاف ارتفاع چند هزار متری، انرژی گرانشی زیادی ایجاد میکند. با سقوط توده یخ، سنگ و رسوب، انرژی پتانسیل به حرکت تبدیل میشود و مواد با سرعت زیادی در امتداد دره پایین میروند. برخورد سنگها، خردشدگی و ترکیب تدریجی با آب نیز قدرت تخریب آنها را افزایش میدهد. وقتی بهمن یخ و سنگ به جریان واریزهای تبدیل میشود
بهمن یخ و سنگ میتواند برخلاف زمینلغزشهای معمول، بدون بارندگی طولانی یا نفوذ تدریجی آب و در زمانی بسیار کوتاه رخ دهد.
مواد ریزشی در مسیر حرکت با بستر و دیوارههای دره برخورد میکنند و در صورت وجود آب کافی، با گل، سنگ و رسوبات مخلوط میشوند. حاصل این فرایند، جریان واریزهای متراکمی است که از سیلاب معمولی خطرناکتر است؛ زیرا درصد بالایی از سنگ و ذرات جامد را با خود حمل میکند. حجم مواد؛ دهها میلیون مترمکعب سنگ و رسوب
شو چیانگ، رئیس دانشگاه فناوری چنگدو و دانشمند ارشد آزمایشگاه ملی پیشگیری از مخاطرات زمینشناختی، حجم مواد درگیر را احتمالاً دهها میلیون مترمکعب برآورد کرده است.
حتی ورود بخشی از چنین حجمی به مسیر رودخانه میتواند ظرفیت طبیعی آن را از بین ببرد، مسیر آب را مسدود یا منحرف کند و شرایط هیدرودینامیکی منطقه را در مدت کوتاهی تغییر دهد. …
