صفحه سیاست-
روایت تبلیغاتی درباره این سامانهها بر یک مزیت کلیدی استوار بود: اگر رهگیری یک موشک با سامانههایی مانند «گنبد آهنین» به دهها هزار دلار هزینه نیاز داشته باشد، استفاده از انرژی لیزر میتواند هزینه هر شلیک را به چند دلار یا چند شِکِل کاهش دهد. از همین منظر، «اور ایتان» صرفاً یک سامانه دفاعی جدید معرفی نمیشد، بلکه قرار بود پاسخی به یکی از دشوارترین مشکلات رژیم صهیونیستی یعنی هزینه بالای دفاع در برابر حملات پرحجم باشد.
با این حال، گزارشهای رسانههای منطقهای و همچنین برخی رسانههای صهیونیستی در سالهای اخیر، تصویر متفاوتی از عملکرد این فناوری ارائه کردهاند؛ تصویری که نشان میدهد فاصله میان وعده فناوری لیزری و توان عملیاتی آن در میدان واقعی جنگ همچنان قابل توجه است. سامانه «اور ایتان» چگونه قرار بود معادله جنگ را تغییر دهد؟
منطق اصلی سامانه لیزری ساده به نظر میرسد: به جای شلیک یک موشک رهگیر گرانقیمت، پرتو متمرکز انرژی به سمت هدف ارسال و با ایجاد حرارت شدید، آن را منهدم میکند.
بر اساس اظهارات نقلشده از یک مقام ارشد دفاعی رژیم صهیونیستی در روزنامه «کالکالیست»، هزینه هر رهگیری لیزری میتواند تنها چند شِکِل باشد؛ رقمی که در مقایسه با هزینه دهها هزار دلاری رهگیری با «گنبد آهنین»، بسیار پایین است.
این اختلاف هزینه در ظاهر میتواند یک مزیت راهبردی بزرگ ایجاد کند؛ بهویژه در شرایطی که رژیم صهیونیستی با حملات پرتعداد موشکی و پهپادی مواجه باشد و تعداد رهگیرهای متعارف، هزینه تولید و ذخیرهسازی آنها به یک چالش تبدیل شود.
اما همینجا یک نکته اساسی وجود دارد: ارزان بودن انرژی مصرفشده برای شلیک لیزر، به معنای ارزان بودن کل سامانه دفاع لیزری نیست. جنگ با ایران؛ آزمونی که تبلیغات را با واقعیت مواجه کرد
یکی از مهمترین پرسشها درباره «اور ایتان» این بود که این سامانه در برابر تهدیدهای واقعی و نه آزمایشهای کنترلشده، چه عملکردی خواهد داشت.
«عودید یارون»، تحلیلگر صهیونیست روزنامه «ذا مارکر»، در گزارشی که در متن حاضر به آن استناد شده، مدعی شده است سامانه لیزری رژیم صهیونیستی در جریان جنگ اخیر با ایران در برابر یکی از دشوارترین آزمونهای خود قرار گرفت و اساساً برای مقابله با موشکهای بالستیک ایران طراحی نشده بود.
این …
